دعوای خواهر و برادری

خواهرها و برادرها برای کسب موقعیت برتر با هم کلنجار می روند و سعی می کنند برای زندگی در کنار هم راههایی پیدا کنند، اما پیش از دستیابی به صلح و صفا همیشه با هم می جنگند.

 

 

خواهرها و برادرها برای کسب موقعیت برتر با هم کلنجار می روند و سعی می کنند برای زندگی در کنار هم راههایی پیدا کنند، اما پیش از دستیابی به صلح و صفا همیشه با هم می جنگند.


دعواهای آنها بر سر مسائلی چون شراکت، عدالت، فضای خصوصی، مالکیت و گاهی بر سر هیچ و پوچ است. گاهی با هم درگیر می شوند، یکدیگر را هُل می دهند، می کِشند و گاهی هم فقط جلوی دست و پای هم را می گیرند.


ریشۀ مشکل چیست؟

وقتی فرزندانتان به خوبی با هم کنار نمی آیند، مشکلات آنها می تواند خود را به شکل های گوناگون نشان دهد. به قول معروف، همۀ خانواده های خوشبخت به هم شبیه اند، اما هر خانوادۀ ناشادی، ناراحتی های خاص خودش را دارد.
وقتی سر به سر گذاشتن های روزانه بچه ها حالتی کینه توزانه پیدا می کند و وقتی یکی از فرزندان به فرزند دیگر زور می گوید، بدین معنی است که کنترل اوضاع دارد از دست می رود. شما با پدیده رقابت هم شیرها مواجهید.
نکته: اگر فرزندانتان چند روزی با هم قهر کردند، عجولانه نتیجه گیری نکنید، اما مراقب باشید که برای مدتی طولانی با هم قهر نکنند.
در پس دعواهای جدی و رقابت دائم بین هم شیرها چه احساس هایی نهفته است؟ همۀ خانواده ها با هم تفاوت دارند، اما به طور کلی می توان گفت که وقتی بچه ها نسبت به هم حسادت می کنند، وقتی به طور دائم احساس می کنند که عدالت بین آنها رعایت نمی شود، وقتی بین آنها رقابت افراطی و برتری جویی وجود دارد و متاسفانه وقتی از هم متنفرند، دعواهای جدی و رقابت دائم حاصل می شود.
تمام این احساس ها از مقایسه کردن یا مقایسه شدن ناشی می شود، چون خواهرها و برادرها سؤال هایی را مانند سؤال های زیر از خود می پرسند:

  • آیا او را بیش از من دوست دارند؟
  • چرا به او بیش از من توجه نشان می دهند؟
  • آیا والدینم فکر می کنند که او از من زرنگ تر، بامزه تر، بهتر و دوست داشتنی تر است؟

 

حسادت

همۀ آدم ها گاهی حسادت می کنند. شما و همسرتان به عنوان دو بزرگسال درک می کنید که عشق و محبت شما مثل یک کیک نیست که وقتی قسمت هایی از آن خورده شد، تمام شود، بلکه منبعی بی پایان از عشق و محبت دارید که به همه جا می رسد.
با آمدن فرزند دوم، فرزند اول احساس می کند که ضربه ای به او وارد شده است. فرزند اول در گذشته توجه تمام وقتی پدر و مادرش که عاشق و دلباخته او بودند، برخوردار بود.
فرزند بزرگتر احساس می کند که باید کنار برود تا برای فرزند دوم جا باز کند و به همین دلیل نیز احساس حسادت می کند. این احساس تاثیری پایدار دارد.
طبق گزارش روانشناسان، احتمال اینکه فرزندان نخست دچار حسادت شوند، نسبت به فرزندان بعدی بیشتر است.
رقابت بین هم شیرها یک واقعیت است. ممکن است با بزرگ شدن بچه ها کم و زیاد شود، بسیاری از هم شیرها که در دورۀ کودکی رقیب جدی هم بوده اند، در بزرگسالی رازدار و دوست صمیمی یکدیگر می شوند. اما گاهی نیز حسادت تا آخر عمر آنها ادامه می یابد.

 

نکته: خوش بین باشید. انتظار داشته باشید که با گذشت سال ها رابطه بین هم شیرها تغییر کند. گاهی آنها برای هم دوستان خوبی می شوند و گاهی نیز نمی شود.

چه باید کرد

ریشۀ حسادت در اینجاست که یکی از بچه ها احساس می کند که با بچۀ دیگر برخورد ویژه ای می شود طوری که به او توجه یا علاقۀ بیشتری نشان می دهند. روش رویارویی با این احساس روشن است:
در برخورد با فرزندانتان عدالت را رعایت و کاری کنید که درک کنند برای آنها، و به خاطر وجود خودشان، ارزشی مساوی قائل هستید.

 


عادلانه نیست

در هر خانواده ای خواهر ها و برادرها با دقت توجه می کنند که سهم هر کس چیست و اغلب احساس می کنند که سهم خودشان کافی نیست، اگر بخواهیم عدالت را از زبان بچه ها بیان کنیم معمولاً می شود:
من سهم بیشتری می خواهم! تا به حال نشنیده ایم که بچه ای از بی عدالتی شکایت کند و بگوید: عادلانه نیست، فکر می کنم حقم از این کمتر است.
وقتی لازم می دانید در سهمیۀ بچه ها تفاوت قائل شوید، برایشان توضیح بدهید. شاید برای شما طبیعی باشد که به فرزند بزرگتر، به دلیل بزرگتر بودنش، از چیزی سهم بیشتری بدهید و به فرزند کوچکترتان، به دلیل کوچکتر بودنش از چیز دیگری سهم بیشتری بدهید.
اما ممکن است فرزند یا فرزندان دیگر شما نتوانند به تنهایی به این نتیجه برسند. بعد از اینکه به آنها گفتید که در بعضی موارد تفاوت هایی وجود دارد، ثبات قدم داشته باشید.
اگر نالۀ بچه ها را شنیدید که می گویند: این عادلانه نیست، تسلیم نشوید. با تغییر کردن شرایط، قانون خود را نیز تغییر دهید، اما وقتی یکی از بچه ها از برخورد غیر عادلانه شما شکایت می کند، تحت تاثیر او قرار نگیرید، چون هدف او این است که از شما باجگیری کند.


بعضی از والدین در برابر شکایت های فرزندان خود نسبت به بی عدالتی از خود ضعف نشان می دهد و برای اینکه همۀ برخوردهایشان مثل هم شود به کارهای عجیب و خنده داری دست می زنند.
مادری را می شناسیم که روز تولد هر یک از فرزندانش، برای تک تک فرزندانش هدیه می خرد و می گوید: برای این است که بقیه احساس طرد شدگی نکنند.
به نظر ما کار این مادر نشان دهندۀ نگرانی افراطی او دربارۀ برخورد عادلانه است و علاوه بر آن روز تولد بچه هایش دیگر کمتر برای آنها حالتی ویژه خواهد داشت.
بعضی از والدین از موضعی قوی تر با موضوع برخورد می کنند. آنها از اندازه زدن و تقسیم کردن هر چیزی به بخش های دقیقاً مساوی سرباز می زنند و به فرزندانشان می گویند که طبق صلاحدید خودشان عمل می کنند. تاکید بیش از حد بر مساوی کردن همه چیز تنها باعث افزایش حساسیت بچه ها نسبت به سهم هر فرد می شود.


نکته: در دام دعوای بچه ها بر سر رعایت عدالت گرفتار نشوید.

 

 

 

 

منبع: فرزند پرتال

 

بازدید 47 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

مطالب تصادفی

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا