خصوصیات سنی کودک (از تولد تا ده سالگی): نه سالگی

کودک در هشت سالگی پرشور و شر و سبک روح و آماده برای هرگونه کاری بود ولی در نه سالگی همانطور که بسیاری از شما اکنون می توانید حدس بزنید دارای آرامشی نظیر پنج سالگی و شش سالگی خواهد بود. در این سن کودک بیشتر در درون خود زندگی می کند، در تماس خود با دنیای خارج مطمئن تر به نظر می رسد و با حوصله تر و لایق تر از کودک هشت ساله است که کودکی ماجراجو بود و به اصطلاح روی پای خود بند نمی شد.

در نه سالگی، شما تفاوت قابل توجهی در دورۀ توجّه و تمرکز کودک خود مشاهده می کنید. او اکنون قادر است به مدّت 30 تا 45 دقیقه بنشیند و بر روی چیزی تمرکز داشته باشد، برعکس قبل که به سختی می توانست خودش را وادار کند که برای این مدّت طولانی تمرکز داشته باشد.

کودک نه ساله برای بزرگ شدن باید فهم و ادراکش را از قوانین فردی، نه تنها نسبت به والدین خود بلکه در رویارویی با جنس مقابل نیز به حد کمال برساند. بنابراین هر جنسی، تحقیرهایی نسبت به جنس مقابل ابراز می دارد. این امر به آنها کمک می کند تا از نظر روانشناسی با کمک آموزش و بدون آن، بین خود فرق بگذارند. ولی جالب اینجاست که چنین تحقیرها و نفرتی شامل بچّه های کوچکتر نمی شود. دختر بچه ها غالباً برای برادران کوچک خود فایده های زیادی دارند و به آنها محبّت های بسیار می کنند یا یک پسر نه ساله در نقش برادر بزرگتر، در غیاب موقّتی والدین، می تواند مراقبت های قابل ملاحظه ای از بچّه ها به عمل آورد و می توان بچّه را به او سپرد: چنین رفتاری، جزئی از اجزای مکمّل رشد عمومی جنسیت بوده و بعداً شامل تمام زندگی خانوادگی می شود.

کودک نه ساله قابلیت فراوانی برای استقلال دارد و غالباً هم اصرار می ورزد که مستقل باشد. به نظر خودش دیگر بزرگ شده است و اگر پدر و مادرش نسبت به او زیاد آقایی و ریاست کنند مقاومت به خرج خواهد داد. در واقع کودک نه ساله به دوستان خود خیلی بیش از خانواده اش علاقه دارد و بسیاری از کودکان در این سن برای مدّت کوتاهی میل دارند تا آنجا که می توانند از دایرۀ خانواده خارج باشند و مسلّماً عقاید دوستان و رفقا در این سن برای بسیاری از آنها بیشتر از عقاید فامیل ارزش دارد.

گرچه یک کودک نه ساله به خاطر کارهایی که می تواند با همراهی بزرگتر ها انجام دهد از قبیل رفتن به گردش و تفریح به آنها علاقه دارد ولی علاقۀ او به نفس این روابط به مراتب کمتر از سابق است. بنابراین پدر و مادر نباید خودشان را به کودک تحمیل کنند زیرا او احتیاج و علاقه دارد که به بزرگی و استقلال و جدا بودن او از دیگران احترام گذاشته شود.

اگر در این سن استقلال کافی به کودک بدهند و در کارش دخالت ننمایند و با او مانند یک فرد بالغ رفتار نمایند به سهولت با دیگران کنار خواهد آمد و اعتماد و قابلیت زیادی از خود نشان خواهد داد. نه سالگی می تواند سنّ تکمیل مهارت و کسب قدرت برای انجام کارهای جدّی باشد ولی اخلاق کودک در این سن دارای جنبۀ ناراحت کننده ای نیز هست زیرا کودک تمایل به تشویش و اضطراب دارد و کارها را سخت می گیرد و ممکن است بینهایت عصبانی شود و گاهی از اوقات برای امری که مثلاً یک سال قبل به خاطر آن فقط چند قطره اشک می ریخت اکنون به شدّت عصبانی می شود و خودش را می خورد.

بعضی اشخاص حتّی معتقدند که کودک در این سن دارای یک زمینۀ ناراحتی عصبی و روحی است. کودک نه ساله نه تنها تشویش و دلهره دارد بلکه شکایت هم می کند. شکایت او ممکن است ساده باشد و مثلاً بگوید کارهایی که در منزل یا مدرسه به او محوّل می شود سنگین و دشوار است و یا این که شکایات شکل جدّی تری به خود بگیرد و به صورت سوزش چشم، دل درد، درد دست و پا و نظایر آنها درآید.

این شکایت ها تقریباً همیشه معرّف یک ناراحتی جسمی است که کودک احساس می کند و واقعاً وجود دارد ولی نکتۀ جالب این است که غالباً این گونه شکایت ها بعد از کارهایی است که دوست ندارد انجام دهد. مثلاً چشم او موقعی می سوزد که باید کارهای مدرسه اش را انجام دهد و دست هایش موقعی درد می گیرد که باید ورزش کند. به همین ترتیب موقعی که باید به مادرش کمک کند و اطاق یا حیاط را تمیز نماید شکمش درد می گیرد یا موقع شستن ظرفها می گوید باید به دستشویی برود. البته باید به تمام این شکایت ها تا اندازه ای توجّه کرد ولی ضمناً باید دانست که معنی این شکایت ها چیست. معنی آنها این است که کودک با موقعیت و وضعیتی مخالف میل خود رو به رو شده است و معمولاً عیب جسمی مهمّی در کار نیست که باعث آن شکایت ها باشد.

نه سالگی در برخی کودکان ممکن است سنّ طغیان در برابر امر و نهی دیگران باشد. بعضی از آنها فقط به وسیلۀ عقب نشینی و خودداری از انجام کار سرکشی خود را نشان می دهند مثلاً وقتی به آنها دستور می دهید کاری را انجام دهند در برابر شما می ایستند و خیره به چشمانتان نگاه می کنند. بعضی دیگر سرکشی خود را به این صورت ظاهر می سازند که دستور شما را با شکایت و غر و لند انجام می دهند. کم کم که کودک به ده سالگی نزدیک می شود شکایت ها، دلهره ها و سرکشی های او نیز کمتر می شود.

منابع:

  • روانشناسی کودک (رفتار کودکان) از تولد تا ده سالگی[کتاب]/ فرانسیس ایلگ و لوئیز ایمس؛ ترجمۀ دکتر آوارگان؛ نشر اندیشه.
  • روانشناسی کودک: فرزندان خود را بهتر بشناسیم [کتاب]/ آرنولد ژسل، فرانسیس ایلگ؛ ترجمۀ فریدون ظفر اردلان؛ نشر سرور.
  • sciencedaily.com
بازدید 121 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

مطالب تصادفی

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا