خصوصیات سنی کودک (از تولد تا ده سالگی): پنج سالگی

پنج سالگی سنّی است که در بسیاری از کودکان با آرامش و تعادل فراوان در رفتار همراه است و بارها از مادران می شنوید که با تحسین فراوان می گویند بچّۀ آنها فرشته است و حتّی بعضی از مادرها از اینکه بچّه شان خیلی خوب و آرام است ناراحت هستند. پنج سالگی مسلّماً سنّ خوبی برای کودک است زیرا دیگر دوران تندروی های چهار سالگی و ناثباتی و تلوّن 4ونیم سالگی هر دو سپری شده است.

کودک پنج ساله بچّه ای است تقریباً قابل اعتماد و ثابت و سازگار. در این سن کودک داری یک اطمینان درونی و آرامش و صمیمیت است و در روابط خود با دیگران زیاد پرتوقّع نیست.

به این علّت در کارها مطمئن و قادر به انجام آنهاست. از توقّف در منزل و حول و حوش آن راضی است و احتیاجی نمی بیند که به اشخاص یا جاهای ناآشنا پناه ببرد و برای انجام کاری که از قدرت او خارج است تلاش نمی کند بلکه به عکس از ماندن در منزل و با مقدورات فعلی خود قانع است. سعی می کند کاری را انجام دهد که در قدرت اوست و در نتیجه آنچه را که سعی می کند انجام می دهد.

در این سن همه چیز کودک  مادر اوست و میل دارد همیشه نزدیک او باشد و کارهایی را که می کند با او و برای او به انجام می رساند و دوست دارد که دستورات مادر خود را اجرا نماید. میل دارد که او را راهنمایی کنند و برای کارهای خود اجازه بگیرد. خلاصه نه تنها تمایل قلبی او این است که بچّۀ خوبی باشد بلکه در رسیدن به این هدف موفّق هم می شود. بنابراین هم کودک از خودش راضی است و هم دیگران از او راضی هستند.

کودک در این سن آداب و ادب اجتماعی را رعایت می کند. پنج سالگی فرصت مناسبی است که آداب ارتباط با دیگران، آداب غذا، تلفن کردن و بقیه کارها را به کودک آموزش دهیم. اشتیاقی که در جهت آموختن این کارها دارد فقط از آنِ این دوران است و قبل از آن نه مفید است و نه به آن علاقه دارد.

در نوشتن و طراحی کردن با مداد و نقاشی با قلم مو، و از کنترل مطلوبی برخوردار است. می تواند شکل مربع را بکشد. آدمکی قابل تشخیص و دارای سر، تنه، پا، دست و اجزای صورت را ترسیم می کند. خانه ای دارای در، پنجره، سقف و دودکش می کشد. صحبت کردن او، از نظر دستوری متعارف، از نظر آوایی درست و روی هم رفته روان و سلیس است. فقط در مواردی گروه آوایی س، ف و ش را با هم اشتباه می گیرد. شدیداً دوست دارد هنگام تنهایی یا در جمع دوستانش، برایش داستان خوانده یا نقل شود. او این داستان ها را بازی می کند.

وقتی این دوران خوش به پایان برسد و کودک 5/5 ساله یا شش ساله شود در آن موقع دیگر در نظر والدینش آنقدر که «خوب» بود خوب نخواهد بود و بسیاری از پدران و مادران آرزو خواهند کرد که کاش آن ایّام خوش دوباره بازمی گشت.

البتّه نگاه کردن به دوران گذشته به این طریق کار بیهوده ای است و مثل آن است که مثلاً بخواهید کودک 18 ماهۀ شما که اکنون در اطراف خانه کم و بیش راه می رود و به هر چیزی سر می کشد دوباره مثل چند ماه پیش همیشه سر جای خودش نشسته باشد. مسلّماً پنج سالگی برای همه یک دوران خوش و لذّت بخش از زندگی کودک است ولی کودکی که در حال رشد و نمو است باید بیش از آنچه یک کودک پنج ساله دارد داشته باشد تا بتواند با دنیای خارج نیز روبرو شود. او احتیاج به این خواهد داشت که کارهای خود را گسترش دهد و متأسّفانه در جریان این گسترش به کارهایی دست می زند که برای همه ایجاد دردسر فراوان می کند و این امر یکی از مشکلات بزرگ در شش سالگی خواهد بود.

منابع:

  • روانشناسی کودک (رفتار کودکان) از تولد تا ده سالگی/ فرانسیس ایلگ و لوئیز ایمس، ترجمۀ دکتر آوارگان، نشر اندیشه.
  • پرورش، تعلیم و تربیت 3 تا 7 سالگی/ گروه مولفین انتشارات باهدف، نشر باهدف.
  • از تولد تا پنج سالگی/ ماری دی شریدان، ترجمه محمود مزینانی، نشر پیدایش.
بازدید 67 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا