خصوصیات سنی کودک (از تولد تا ده سالگی): ده ماهگی

هفتۀ چهلم نیز یکی از مراحل رشد کودک است که با تعادل همراه می باشد. در هفت ماهگی بین کوشش کودک برای انجام کارها و قدرتی که برای انجام آن کارها در او موجود بود تعادلی وجود داشت و کودک خودش در آن نقطۀ تعادل توقّف می کرد. طفل سعی می کرد کارهای جدیدی انجام دهد ولی مثل آنکه کوشش می کرد کارهایی را که در حدّ تواناییش بود انجام دهد و به همان کارها راضی بود.

بسیاری از اطفال وقتی به هشت ماهگی می رسند تمام این ها تغییر می کند. یکی از مشخّصات این سن آن است که طفل هنگام برخورد با اشخاص غریبه خود را عقب می کشد و گریه می کند. این حالت نشانۀ برگشت به عقب نیست بلکه به عکس نشانۀ آن است که کودک در این سن بهتر می تواند بین آشنا و ناآشنا فرق بگذارد.

از نظر وضعیت بدن هم کودک در هشت ماهگی ممکن است با مشکلاتی مواجه باشد. با وجود آنکه در این سن معمولاً هنوز طفل قادر نیست با دست و پا بخزد، با این حال سعی می کند با چرخیدن دور خود، به طرف شیئی که مورد نظرش است و دستش به آن نمی رسد برود و غالباً در این کار دچار اشکال و شکست می شود.

به این دلیل و نظایر آن که ممکن است خودتان هم متوجّه آنها بشوید سنّ 38 هفتگی  یک دوران کوتاه عدم تعادل برای کودک است. خنده و گریۀ او خیلی به یکدیگر نزدیکند و حتّی گاهی نمی توان آنها را از هم تمیز داد.

پس از این دوره بین 36 هفتگی تا 40 هفتگی دورانی فرا می رسد که در بسیاری از کودکان دوباره تعادل برقرار می گردد.

در این دوره طفل نه تنها به خوبی با محیط خود سازش پیدا می کند بلکه نسبت به بسیاری از حرکات اطرافیان نیز از خود واکنش نشان می دهد. عدۀ زیادی از کودکان در این سن، خداحافظی دیگران را با حرکت دست جواب می دهند و کارهایی نظیر آن می کنند. کلماتی که طفل ادا می کند خیلی واضح تر است. با دوست و غریبه هر دو با تبسّم برخورد می کنند.

از نظر وضعیت بدن هم در این سن پیشرفت قابل ملاحظه ای مشاهده می شود. طفل در این سن اگر در وضعیت مناسبی قرار گیرد می تواند برای مدّتی طولانی به تنهایی بنشیند و حتّی می تواند اشیائی را هم در دست خودش نگاه دارد بدون آنکه کمکی از دیگران بگیرد. می تواند از وضع نشسته بر روی شکم بخوابد (یک ماه دیگر خواهد توانست از وضع خوابیده به حال نشسته همه درآید).

می تواند روی دست و زانوی خودش بلند شود و این مقدّمه ای است برای آنکه در مدّت کوتاهی بتواند روی زمین بخزد و هنگامی که طفل بتواند از جای خود حرکت کند مثل این است که دیگر صاحب دنیای جدیدی شده است. کم کم خواهد توانست بایستد و این هم موفّقیت دیگری برای اوست.

از این گذشته در این سن قدرت کودک در گرفتن اشیا و بازی با آنها هم دوش به دوش سایر کارها پیشرفت کرده است. دیگر مثل گذشته برای گرفتن اشیا، همۀ انگشتان خود را به کار نمی برد یعنی نه تنها می تواند انگشت سبابۀ خود را به یک شیء کوچک بزند بلکه می تواند آن را بین شست و انگشت سبابۀ خود نگاه دارد. همچنین او عمق چیزهای مختلف را، دقیق تر از قبل تشخیص می دهد. هر دوی این مهارت ها باعث می شود تا کودک بتواند هر چیزی را، از اسباب بازی مورد علاقه اش گرفته تا خرده های غذایی را که روی کف خانه پیدا می کند، بردارد. همچنین می تواند اشیائی را که پنهان شده یا از میدان دید او خارج است پیدا کند. اگر یک اسباب بازی را زیر پتو پنهان کنید، او به دنبال آن خواهد گشت تا آن را پیدا کند. این توانایی باعث می شود او هنگامی که والدین در معرض دید نیستند نگران نشود.

اگر وقتی کودک تان را ترک می کنید، او شروع به بی قراری و گریه می کند باید بدانید که او هنوز در ابتدای فهم و درک این موضوع است که اگرچه شما را نمی بیند، اما وجود دارید و برای همیشه او را ترک نمی کنید. به عبارت دیگر او هنوز مطمئن نیست که وقتی شما او را ترک می کنید، بتواند بار دیگر شما را ببیند. پس می توانید مراسمی خاص برای خداحافظی ترتیب دهید و هر بار برای خداحافظی و ترک کودک، این مراسم را اجرا نمایید. اگر بعد از شنیدن صدای گریۀ او، دوباره برگردید یا اینکه آنقدر صبر کنید که آرام بگیرد و بعد ترکش کنید، فقط باعث طولانی شدن گریه و بی تابی او می شوید. وقتی می خواهید او را ترک کنید عروسک، اسباب بازی یا هر چیز دیگری را که مورد علاقۀ اوست در اختیارش بگذارید، بعضی از بچه ها به پتوی خود علاقۀ زیادی دارند به طوری که اگر آن را بغل بگیرند احساس آرامش می کنند. بعضی دیگر نیز با لباس شما و یا هر چیز دیگری که بوی شما را بدهد، آرام می شوند.
کودک در این سن از نشستن در دامان والدین و تماشای کتاب های عکس دار لذت می برد. مغز نوزاد در حال یادگیری برای پردازش بهتر تصاویر و صداها است و کتاب های تصویری کمک زیادی می کنند.

در این سن کودک اطلاع زیادی از محیط اطراف خود دارد مثلاً نه تنها جواب خداحافظی را با دست می دهد بلکه نسبت به حرکات چهره و صدای دیگران هم واکنش نشان می دهد. او در این سن کم کم شروع به پاسخ دادن به دستوراتی می کند که به او داده می شود، او قادر است جملات یک مرحله ایی را درک و دنبال کند. به عنوان مثال در صورتی که به آن ها بگویید دست بزن یا خداحافظی کن، او درک کرده و این کارها را انجام خواهد داد. معنی برخی از کلمات اساسی مانند "سلام"، "نه"، "برو" و اسم غذا یا اسباب بازی مورد علاقه اش را به خاطر میسپارد. برای مثال اگر بگویید در وسایل اسباب بازی خود، ماشین را پیدا کند، به سرعت این کار را انجام خواهد داد.  نه تنها صداهایی از خود در می آورد بلکه می تواند حرف های ساده ای چون "بابا و دادا" را نیز تقلید کند. همۀ این اعمال جنبۀ اجتماعی او را تقویت می کند. شما الگوی رفتاری تمام و کمال کودک تان هستید. بنابراین اگر هنگام ترک کردن او هرگونه احساس ناراحتی، پریشانی و یا شرمندگی بکنید، او نیز چنین احساسی را تجربه خواهد نمود.

 

منابع:

  • روانشناسی کودک (رفتار کودکان) از تولد تا ده سالگی/ فرانسیس ایلگ و لوئیز ایمس، ترجمه دکتر آوارگان، نشر اندیشه.
  • نگاهی نو به پرورش ذهنی کودک/ محمدعلی حقیقی و پروانه کیوانفر، نشر فراوان.
  • بخش سبک زندگی نمناک
  • مجلّۀ اینترنتی آرگا
  • niniban.com
بازدید 252 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا