خوش گفتاری مربی

سخن گفتن یکی از امتیازات بشر می باشد و ارتباط کلامی یکی از نعمت های خداوندی است که انسان اجتماعی را در ارتباط با همنوعان خود یاری می کند. ارتباط گفتاری بهترین و راحت ترین و کم هزینه ترین وسیله تربیتی است که اگر با موازین درست انجام شود بهره های خوبی را نصیب مربیان و والدین خواهد نمود.

 

به کار بردن کلمات احترام آمیز و عبارات مهر افزا و دلنشین در برخورد با متربیان و به طور کلی در ارتباط با هر مخاطبی تاثیر فوق العاده در جذب و انعطاف طرف مقابل دارد. یک فروشنده خوش گفتار در دل مشتریان خود نفوذ می کند و یک مبلغ، مربی، معلم و صاحب هر شغل و حرفه ای می تواند با جمله های محبت آفرین مخاطبین خود را جذب کرده و آنان را تحت تاثیر عاطفی قرار دهد.

 

البته این سخن زمانی نتیجه می دهد که انسان از دورویی و نفاق و چاپلوسی برکنار باشد و حقیقتا گوینده کلمات زیبا از ته دل مخاطبین خود را دوست داشته و با ارادت قلبی آن سخنان را ادا کند، وگرنه همین روش تاثیرگذار در صورت کاذب و مصنوعی بودن بدترین تاثیر را در شنونده گذاشته و تنفر شدید ایجاد خواهد کرد.

 

پدران و مادران آگاه در گفت و گوهای خود با فرزندان خویش به بهداشت روانی آنان توجه کرده و صمیمانه از گفتاری خوب و کلمات دلنشین بهره می گیرند. یک مربی آگاه می تواند متربیان خود را با گفتارهای دلنشین شیفته خود نموده و از خود شخصیت قابل قبولی برای آنان بسازد. مربیان و والدین از به کار بردن الفاظ زشت و تحقیرآمیز، سرکوفت زدن و سایر عبارات و کلماتی که به نابودی شخصیت یک کودک و نوجوان می انجامد، باید کاملا خودداری نمایند.

 

متاسفانه بعضی مربیان و والدین در حضور دیگران فرزندان و شاگردان خود را تحقیر می کنند و با اعمال نادرست خویش شالوده شخصیت فرزندان خویش را ویران می سازند و نتیجه آن یاس و ناامیدی، سردرگمی، بحران هویت، و ده ها مشکل روحی دیگر برای فرزندان می باشد. امام مجتبی علیه السلام آنچنان زیبا سخن و خوشگفتار بود که مخاطبین را به خود جذب نموده و تحت تاثیر قرار می داد و علاوه بر این که از به کار بردن کلمات نامناسب پرهیز می نمود مومنین را نیز از آن باز می داشت، آن حضرت در یک جمله ای فرمود:

ان المومن من لا یطعن... و لا ینابز بالالقاب[1]؛

انسان های با ایمان طعنه نمی زنند و با لقب های زشت و کلمات رکیک دیگران را خطاب نمی کنند.

 

همچنین امام حسن مجتبی علیه السلام در مورد سیره تربیتی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرماید: هرگاه از پیامبر صلی الله علیه و آله حاجتی خواسته می شد، آن را برآورده می کرد و اگر امکان رفع نیاز سائل نبود او را با زبان خوش و سخنان دلنشین و چهره ای گشاده جواب می گفت.[2]

 

 

پی نوشت ها

[1] اعلام الدين، ص 137.

[2] تاريخ يعقوبى، ج 2، ص 158.

 

 

 

منبع: عبدالکریم پاک نیا؛ تربیت در سیره و سخن امام حسن مجتبی علیه السلام، صفحه 63.

 

بازدید 423 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا