حرکت و شتاب در برآوردن حاجات مردم

تسریع در اجابت

تسریع در اجابت حاجت مؤمن به دو جهت مهم سفارش شده است. جهت اول این است که چه بسا حاجتمند از راه دیگری بی نیاز شود و ثواب بزرگ قضای نیاز او از آدمی سلب شود.

قال الباقر علیه السلام: انَّهُ لَیعْرِضُ لی صاحِبُ الْحاجَةِ فَابادِرُ الی قَضائها، مَخافَةً انْ یسْتَغْنِی عَنْها صاحِبُها.[1]

همانا نیازمند، نیازش را به من عرضه می کند و من به قضای حاجت او سرعت می ورزم که مبادا وی از آن بی نیاز شود.

 

قال الصادق علیه السلام: انِّی لَاسارِعُ الی حَاجَةِ عَدُوّی خَوْفاً انْ ارُدَّهُ فَیسْتَغْنی عَنّی.[2]

من حاجت دشمنم را بسرعت روا می دارم چرا که می ترسم او را ردّ کنم و او از من بی نیاز شود.

 

قال الرضا علیه السلام: اذا سَأَلَک اخُوک حاجَةً فَبادِرْ بِقَضائِها قَبْلَ اسْتِغنائِهِ عَنْها.[3]

وقتی برادرت از تو چیزی خواست، قبل از اینکه از تو بی نیاز شود، در رفع آن به سرعت بکوش.

جهت دوم این است که تسریع در اجابت موجب می شود حاجتمند نیازش را بر زبان نیاورد، و شرمساری آن را متحمل نشود.

 

رسول خدا صلی الله علیه و آله ده خصلت و ویژگی را خصائص لازم مؤمنین شمرده که یکی از آنها رفع نیاز حاجتمندان قبل از بیان آن است.

وَ لا یتَبَرَّمُ بِطُلابِ الْحَوائِجَ قِبَلَهُ.[4]

مؤمنین طالبان حاجت را به زحمت نمی اندازند(قبل از اینکه حاجتمند، حاجت و نیاز خود را مطرح کند، حاجاتشان را روا می دارند).

 

حرکت برای رفع نیاز غیر

حرکت برای رفع نیاز مؤمن ارزشمند است.

 

قال رسول الله صلی الله علیه و آله: مَنْ مَشی فی عَوْنِ اخیهِ وَ مَنْفَعَتِهِ فَلَهُ ثَوابُ الْمُجاهِدینَ فی سَبیلِ اللَّهِ.[5]

کسی که برای برادرش و رساندن نفعی به وی حرکت کند، ثواب جهاد کنندگان در راه خدا را داراست.

 

قال الباقر علیه السلام: مَنْ سَعی فی حاجَةِ اخیهِ الْمُسْلِمِ طَلَبَ وَجْهِ اللَّهِ کتَبَ اللَّهُ لَهُ الْفَ الْفَ حَسَنَهٍ.[6]

کسی که به خاطر خداوند در رفع حاجت برادرش تلاش کند، هزار هزار حسنه را خداوند برای او می نویسد.

 

روایات ذیل نیز از امام صادق علیه السلام نقل شده است:

الْماشی فی حاجَةِ اخیهِ کالسَّاعی بَینَ الصَّفا وَ الْمَرْوَةِ.[7]

آنکه برای رفع نیاز برادرش حرکت کند، همانند این است که بین صفا و مروه سعی کند.

 

انَّ الْعَبْدَ لَیمْشی فی حاجَةِ اخیهِ الْمُؤْمِنِ فَیوَکلُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ مَلَکینِ، واحِداً عَنْ یمینِهِ، وَ آخَرَ عَنْ شِمالِهِ، یسْتَغْفِرانِ لَهُ رَبَّهُ وَ یدْعُوانِ بِقَضاءِ حاجَتِهِ.[8]

بدرستی بنده در رفع نیاز برادرش گام بر می دارد پس خداوند دو ملک را، یکی در طرف راست و دیگری در جانب چپ او می گمارد، آن دو برای مؤمن از پروردگارش استغفار می کنند، و برای روا شدن حاجتش دعا می کنند.

حتی اگر حرکت وی در رفع حاجت مؤمن به نتیجه نرسد باز هم او بهره خویش را برده است.

 

قال الصادق علیه السلام: مَنْ مَشی لِامْرِءٍ مُسْلِمٍ فی حاجَتِهِ فَنَصِحَهُ فیها، کتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحاعَنْها سَیئَةً، قُضِیتِ الْحاجَةُ اوْ لَمْ تُقْضَ.[9]

آنکه برای رفع نیاز مسلمانی گام بر می دارد، و او را برای رسیدن به حاجتش نصیحت می کند، به واسطه هر قدمی که بر می دارد، خداوند برای وی حسنه ای نوشته و گناهی را محو کرده، خواه حاجت روا شود یا نه.

و نیز اگر قادر به رفع نیاز کسی نباشد ولی بدان همّت گمارد، اجر و پاداش نیت وی بهشت خواهد بود.

 

قال الباقر علیه السلام: انَّ الْمُؤْمِنَ لَتَرِدُ عَلَیهِ الْحاجَةُ لِاخیهِ، فَلا تَکونُ عِنْدَهُ فَیهْتَمُّ بِها قَلْبُهُ، فَیدْ خِلُهُ اللَّهُ تَبارَک وَ تَعالی بِهَمِّهِ الْجَنَّةَ.[10]

همانا به مؤمن حاجت برادرش عرضه می شود و او قادر بر انجام آن نیست ولی بدان دل می بندد. خدای متعال او را به سبب همّتش به بهشت وارد می کند.

 

 

پی نوشت ها

[1] مستدرك الوسائل، ج 12، ص 404.

[2] بحارالأنوار، ج 76، ص 207.

[3] مستدرك‏الوسائل، ج 12، ص 404.

[4] خصال، ج 2، ص 433.

[5] بحارالأنوار، ج 76 و ص 367.

[6] همان، ج 74، ص 333.

[7] همان، ج 78، ص 281.

[8] همان، ج 74، ص 328.

[9] مستدرك الوسائل، ج 12، ص 408.

[10] اصول كافى، ج 2، ح 2148.

 
 
 
 
منبع: ره رستگاری، علی غضنفری، جلد 2، صفحه 150.
 
بازدید 538 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

مطالب تصادفی

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا