کیفیت کامل کردن عقل مردم توسط امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)

در پرسشی داریم: اينكه در حديث مى فرمايد: «چون قائم ما قيام كند، دستش را بر سر بندگان مى گذارد و عقول آنان را متمركز ساخته و اخلاق شان را كامل مى كند» يعنى چه؟ منظور از دست گذاشتن بر سر بندگان خدا به چه معناست؟

 

 

 

در پرسشی داریم: اينكه در حديث مى فرمايد: «چون قائم ما قيام كند، دستش را بر سر بندگان مى گذارد و عقول آنان را متمركز ساخته و اخلاق شان را كامل مى كند» يعنى چه؟ منظور از دست گذاشتن بر سر بندگان خدا به چه معناست؟

اين روايت از امام باقر (علیه السلام)  در كتاب «الخرائج و الجرائح» راوندى و نیز «بحارالانوار» نقل شده است كه آن حضرت(عج) مى فرمايد: «اذا قام قائمنا وضع يده على رؤوس العباد فجمع به عقولهم و اكمل به اخلاقهم»[1] براساس اين روايت، عقول و افكار مردم متمركز و شكوفا و اخلاق آنان كامل مى شود.

 

در زمان ظهور حضرت مهدى(عج) با آفت زدايى از درخت عقل و خرد و ايجاد بستر و زمينه مناسب براى رشد و شكوفاى عقول مردم، رحمت و نعمت خداوند بر مردم نازل مى شود و همه آنان هدايت مى يابند و به سرمنزل مقصود (كمال) مى رسند.

 

خداوند در قرآن كريم در مورد يكى از حكمت هاى نبوت مى فرمايد«الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الاْءِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ»[3]؛ «پيامبر، زنجيرها و مشقت ها (جهالت و هواپرستى) را از آنها (مردم) بر مى دارد».

در اين جا منظور از زنجير و مشقت بندها و زنجيرهاى مادى نيست؛ بلكه مقصود زنجيرهاى نادانى و فساد است كه پيامبر اكرم(صلی الله علیه وآله) با هدايت ها و تلاش هاى فراوان فرهنگى، آن را از انسان ها برطرف ساخت. در عين حال از هدايت هاى تكوينى ويژه نيز استفاده كرد و در دل و جان مردم مشرك و فاسد نفوذ معنوى داشت و تأثيرات عميقى بر آنان گذاشت.

در عصر ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نيز، تمام موانع و آفت هاى رشد و تعالى عقلانى انسان ها از بين مى رود و عقول آنان به حد بالايى از شكوفايى و رشد نايل مى گردد. در اين جا حضرت مهدى(عجل الله تعالی فرجه الشریف) ادامه دهنده راه پيامبران و تكميل كننده برنامه هاى آنان - به خصوص پيامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) - است.

 

اين موضوع از مهم ترين برنامه ها و اقدام هاى امام (علیه السلام)  است. او از حقايق گسترده و جهانى براى بشريت پرده بر مى دارد و مردمان را به دانش هاى يقينى و درست هدايت مى كند و شناخت هاى ناب و خالص به ارمغان مى آورد.

از اين رهگذر دو محور اساسى تحقق مى پذيرد:

1با گسترش شناخت و كشف اسرار كائنات، پايه هاى خداشناسى استوار مى گردد.

2گسترش شناخت و دانايى، تشكيل جامعه مطلوب انسانى را ممكن مى سازد، زيرا در پرتو شناخت درست مسائل حيات و بخش هاى گوناگون آن، مسائل تربيت، رشد و تكامل معنوى و مادى و آغاز و انجام كار انسان، شيوه ها و روش هاى اداره زندگى، تأمين و تنظيم خانواده و... بخش هاى زندگى در همه ابعاد به شايستگى اداره مى شود و سامانى در خور مى يابد. در پرتو علم و آگاهى از مسائل مادى و فيزيكى جهان، زيست اين دنياى انسان بهبود مى يابد و با شناخت مسائل معنوى و صلاح و سعادت روح انسانى، راه تكامل معنوى گشوده مى شود و جامعه آرمانى، در بعد مادى و معنوى (رشد فكرى و اخلاقى)، پديدار مى گردد.

 

اين شناخت ها، همه در روزگار رستاخيز امام مهدى(عجل الله تعالی فرجه الشریف) تحقق مى يابد و نقطه هاى ابهام و ترديد و سرگردانى محو مى شود و به راه ها و روش هاى متعالى تر و بالاترى دست مى يابد و شيوه هاى بهترى را در پيش مى گيرد. بدين سان هر روز او و هر گام او، در همه مسائل حيات و ابعاد زندگى، گامى به پيش است و واپس گرايى و تكرار در آن راه ندارد و بدين گونه اهريمن جهل و نادانى و فساد طغيان، به سر پنجه تواناى خداوند، از زندگى انسان بيرون رانده مى شود جاى آن را آگاهى، دانايى و روشنى و نور فرامى گيرد.

 

چنان كه در روايتى آمده است: «يملاء الارض عدلاً و قسطاً و نوراً و برهاناً...»[4]؛ «(مهدى(عجل الله تعالی فرجه الشریف)) زمين را از عدل و نور و برهان آكنده مى سازد

و از پيامبر (صلی الله علیه وآله)  نقل شده است: «نهمين (امام از فرزندان حسين) قائم است كه خداوند به دست او، سرزمين تاريك (زندگى) را نورانى و روشن مى كند و از عدل آكنده مى سازد؛ پس از (دوران) ظلم، علم و دانايى را فراگير مى كند، پس از (دوران) جهل و نادانى...» [5]

 

بدين سان به دست امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و با اذن و قدرت الهى، همه جامعه ها و انسان ها، از تاريكى نادانى، ظلم و فساد به روشنايى و نور دانايى، تقوا و اخلاق فاضله رهنمون مى گردند.

براين اساس دولت امام مهدى(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، تأمين معنويت، عقلانيت و عدالت را بر عهده دارد تا جامعه به سمت تعالى و تكامل، تعادل و پيشرفت سوق داده شود و اين به ابزار و روش هاى مختلفى نياز دارد.

مهم ترين آنها دعوت، راهنمايى و نصحيت است ؛ هر چند معجزه و عنايت الهى نيز در ميان خواهد بود و امام (علیه السلام)  از ولايت تكوينى نيز بهره خواهد گرفت.

 

 

 

پی نوشت ها:

[1]. الخرائج و الجرائح، ج 2، ص 841، ح 71 ؛ بحارالانوار، ج 52، ص 336، ح 71.

[2]. مفردات راغب، ص 889.

[3]. اعراف 7، آيه 157.

[4]. احتجاج طبرسى، ج 2، ص 291 ؛ الغيبة نعمانى، ص 227، ح 26.

[5]. كمال الدين، ج 1، ص 260.

 

 

 

 

 

منبع: کتاب «مهدویت و دوران ظهور».

 

بازدید 23 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

مطالب تصادفی

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز264
دیروز659
ماه11499
مجموع1855486

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا