شعار رسمی مُحرم دعوت به ولایت و جهاد
جریان کربلا و شهادت سالار شهیدان برای همیشه درس و پیامی برای گفتن دارد. هر وقت به یاد کربلا و «حُسَین بْنِ عَلِی علیهماالسلام» افتادی این ﴿یا لَیتَنِی﴾ را بگو، این یعنی چه؟ این پیام دارد! یعنی ای کاش من این فکر را می داشتم و الآن هم این فکر را داشته باشم که در راه دین جهاد کنم و در راه دین شهید بشویم. این ﴿یا لَیتَنِی﴾ آرزوی شهادت است، آرزوی جهاد است و آرزوی مبارزه است، پس این پیام، زنده است؛ این یک خیال و آرزوی باطل که نیست، این یک دستور است و دستور هم یک اثر عملی است. فرمود هر وقت به یاد کربلا و به یاد سیدالشهداء بودی بگو: ﴿یا لَیتَنِی کنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِیماً﴾. از آن طرف هم همین پیام هست، گفتند که به شهدا سلام بکنیم و بگوییم ای کاش ما با شما بودیم و راه شما را می رفتیم؛

 

 

شعار محرم چیست؟ «أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا [و اُجُورَکمْ] بِمُصَابِنَا بِالْحُسَینِ [عَلَیهِ السَّلَامْ] وَ جَعَلَنَا وَ إِیاکمْ مِنَ الطَّالِبِینَ بِثَأْرِهِ [عَلَیهِ الصَّلَاةُ وَ عَلَیهِ السَّلَامْ]».[1]

شعار رسمی مُحرم، همین جمله هایی است که شنیدیم؛ این شعار گذشته از اینکه ما را به یک عبادت دعوت می کند، ما را به یک جهاد توان فرسا هم هدایت می کند. این جمله لطیف که ذکر شد دو بخش دارد، بخش اوّل این است که ما مصیبت زده ایم و سوگوار، اجر ما از جانب ذات اقدس الهی باشد و خدای سبحان به همه عزاداران اجر سوگواری را مرحمت کند! می گوییم: «أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا [و اُجُورَکمْ] بِمُصَابِنَا بِالْحُسَینِ [عَلَیهِ السَّلَامْ]»، نه تنها اجر بدهد، بلکه اجر مهم و عظیم عطا کند.

 

بخش دوم این است که «وَ جَعَلَنَا وَ إِیاکمْ مِنَ الطَّالِبِینَ بِثَأْرِهِ [عَلَیهِ الصَّلَاةُ وَ عَلَیهِ السَّلَامْ]»؛ یعنی آن توفیق را خدا به ما مرحمت کند که ما خون‎بهای «حُسَین بْنِ عَلِی» را از ظالمان بگیریم، این دعا و شعار رسمی ما شیعه هاست. این بخش دوم برای همیشه یک پیام زنده ای دارد و عاشورا را برای همیشه زنده نگه می دارد. ما در این دعا از ذات اقدس الهی مسئلت می کنیم، آن توفیق را به ما بدهد که ما خون بهای «حُسَین بْنِ عَلِی» را بگیریم. «ثار» یعنی خون ها، خون بهای «حُسَین بْنِ عَلِی» را از چه کسی بگیریم؟ آن اموی ها و مروانی ها که همه آنها از بین رفتند، این دعا یعنی چه؟ این شعار رسمی یعنی چه؟ خدایا آن توفیق را به ما بده که ما خون بهای «حُسَین بْنِ عَلِی» را بگیریم!

 

در قرآن کریم می فرماید: ﴿مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِیهِ سُلْطاناً﴾؛[2] هر کس مظلومانه کشته شد، ما برای اولیای او حقّ قصاص قائل هستیم. باز به ما چه ربطی دارد؟ جوابش این است که ما فرزندان «حُسَین بْنِ عَلِی علیهماالسلام» هستیم، پدر ما را شهید کردند! پس ما حق داریم که خون بها بگیریم. چطور ما فرزندان «حُسَین بْنِ عَلِی» هستیم؟ برای اینکه وجود مبارک پیغمبر(صلی الله علیه وآله) یک اعلام رسمی کرد، فرمود هر کس به دنیا آمده یک شناسنامه طبیعی دارد که پدر و مادر برای او شناسنامه می گیرند، این فرزند پدر و مادر خودش است؛ ولی وقتی بالغ شد، باید برای خودش یک شناسنامه بگیرد. ما شما را به عنوان فرزندی قبول کردیم، بیایید بچه های ما بشوید «أَنَا وَ عَلِی أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّةِ».[3] یک اعلام رسمی کرد، فرمود وقتی بالغ شدید شناسنامه خودت را خودت باید بگیری که فرزند چه کسی هستی، ما حاضریم شما را به عنوان فرزندی قبول کنیم «أَنَا وَ عَلِی أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّةِ».

حضرت رسماً اعلام کرد و فرمود بیایید بچه های ما بشوید! امام هر عصری همین شعار را دارد، وجود مبارک «حُسَین بْنِ عَلِی علیهماالسلام» هم می فرماید بیایید فرزند ما بشوید، ما هم شیعه او شدیم و شدیم فرزند او، پس پدر ما را شهید کردند! ما تا روز قیامت حق داریم خون بهای پدرمان را بگیریم. در قرآن فرمود هر کس پدر او را شهید کردند فرزندان او حقّ قصاص دارند: ﴿مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِیهِ سُلْطاناً﴾، ما هم ولایت اینها را قبول کردیم، با جان قبول کردیم؛ لذا این شیعه تا آخر، رسم و شعار او این است: خدایا آن توفیق را بده که ما خون بهای پدرمان را بگیریم! همان طوری که ما فرزندان آن ذوات قدسی هستیم، ظالمان و غاصبان و استکبار جهانی هم فرزندان همان ها هستند.

 

این شعار تنها برای ثواب نیست، این درس شهادت است، این درس جهاد است «وَ جَعَلَنَا وَ إِیاکمْ مِنَ الطَّالِبِینَ بِثَأْرِهِ [عَلَیهِ الصَّلَاةُ وَ عَلَیهِ السَّلَامْ]».

پس چرا به ما گفتند وقتی به یکدیگر رسیدید این دو جمله را بگویید؟ ـ «أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا [و اُجُورَکمْ] بِمُصَابِنَا بِالْحُسَینِ [عَلَیهِ السَّلَامْ] وَ جَعَلَنَا وَ إِیاکمْ مِنَ الطَّالِبِینَ بِثَأْرِهِ [عَلَیهِ الصَّلَاةُ وَ عَلَیهِ السَّلَامْ]»؛ خدا آن توفیق را به ما بدهد که ما خون بهای «حُسَین بْنِ عَلِی علیهماالسلام» را بگیریم ـ به این علّت است.

بنابراین جریان کربلا و شهادت سالار شهیدان برای همیشه درس و پیامی برای گفتن دارد.

 

 

پی نوشت ها

[1] مصباح المتهجد، ج 2، ص772.

[2] سوره اسراء, آیه33.

[3] علل الشرائع, ج1, ص127.

 
 

 

 

منبع: اسرا

 

بازدید 513 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا