اینکه گفته می شود اهل‌بیت(علیهم السلام) ولی نعمت ما هستند، به چه معناست؟

«ولی نعمت» به معنای صاحب نعمت است؛ یعنی کسی که نعمت‌های ما از جانب او است. چنانچه از آیاتی مانند آیه 53 سوره نحل  و آخرین آیه از سوره ضحی استفاده می‌شود، «ولی نعمت»، در مرحله اول خدای متعال است که آفریننده تمام نعمت‌های مادی و معنوی است. چنانچه حضرت علی(علیه السلام) می‌فرماید:

 

«أُوصِیکُمْ عِبَادَ اللَّهِ بِتَقْوَى اللَّهِ وَلِیِ النِّعْمَةِ وَ الرَّحْمَةِ خَالِقِ الْأَنَامِ»؛ بندگان خدا شما را سفارش می‌کنم به تقوای خدایی که صاحب نعمت و رحمت و آفریننده انسان‌ها است.

 

در همین راستا بارها در قرآن کریم از بهشت جاودان و فردوس برین با نام «جنت نعیم» یاد شده است.

 

اما پیامبران و امامان – که درود خدا بر آنان باد - چون مهم‌ترین واسطه‌ای هستند که  فیض خداوند را به دیگر بندگان می‌رسانند، از این رو، آن حضرات نیز «ولیّ نعمت» ما هستند.

 

در مراحل بعدی، هر فردی که به واسطه او نعمتی به فرد دیگر برسد، «ولیّ نعمت» او به شمار می‌آید، چنانچه در روایتی می‌خوانیم: «فَإِنْ أَحَبَّ أَنْ یَرِثَهُ وَلِیُ نِعْمَتِهِ أَوْ غَیْرُهُ فَلْیُشْهِدْ رَجُلَیْنِ

 

یعنی اگر بنده آزاد شده بخواهد برای بعد از مرگش، مقداری از مالش را برای ولی نعمت خود(فردی که او را آزاد کرده) بجا بگذارد، دو شاهد بگیرد.

 

 


منبع : پایگاه عرفان

 

بازدید 340 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا