دریافتی از مناجات خمسة عشر :مناجات التائبین(راز و نیاز بازگشت کنندگان به درگاه الهی) از سید مهدی شجاعی

 

دریافتی از مناجات خمسة عشر(مناجات التائبین)
 

 

(مناجات التائبین)

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

اِلهی اَلْبَسَتْنیِ اَلْخَطایا ثَوْبَ مَذَلٌتِی وَ جَلٌلَنِی اَلتٌباعُدَ مِنْكَ لِباسَ مَسْكَنَتِی وَ اَمَاتَ قَلْبِی عَظِیمُ جِنایتَیِ فَاَحْیِه بِتوْبَةٍ مِنْكَ یا اَمَلِی وَ بُغْیَتِی وَ یا سُؤْلِی وَِ مُنْیَتِی. . .  

خدای من !

گناهم لباس خواری بر تنم کرده است و دوری از تو درماندگی را آرایشم شده است .و افزونی لجن گناهانم ماهی دلم را میرانده است.

ای نهایت آرزویم ! ای زیبا ترین مطلوبم ! ای تنها پاسخگویم ! وای محبوب دلم ! ماهی دلم را با جریان زلال توبه پذیرت زنده گردان .

فَوَ عِزٌتِكَ ما اَجِدُ لِذُنُوْبِی سِواكَ غافِراٍ ًوَ لا اَری لِكَسْرِی غَیْرَكَ جابِراً وَ قَدْ خَضَعْتُ بِاْلِانابَةِ اِلَیْكَ وَعَنَوْتُ بُالْاِسْتِكانَةِ لَدَیْكَ...

به عزتت سوگند که جز تو مر گناهان خویش را بخشنده ای نمی یابم و شکستگی خویش را جز تو پیوندی نمی بینم .

من اینک با بالهای تواضع به بارگاه تو بازگشته ام وپیشانی خشوع و خواری خویش بر درگاه قدرتت نهاده ام .

اگر از در رحمت خویش برانیم به کدامین در پناهنده شوم و اگر از قلّه رأفت فرو افکنیم به کدامین دامنه بگریزم ؟ . . . که صد افسوس از خجلت و رسوائیم و . . . هزار افغان از توشه ی راهم .

فَوَااَسَفاهُ من خَجْلَتِی وَ افْتِضاحِی وَ و الَهَفاهُ مِنْ سُوءُِ عَمَلِی وَ اجْتِراحِی اَسْاَلكَ یا غَافِرَ الَذٌَنْبِ اَلْكَبِیر وَ یا جَابِرَ اَلْعَظْمِ اَلْكَسِیرِ اَنْ تَهََبَ لِی مُوْبِقاتِ اَلْجَرائِر وَ تَسْتُرَ عَلَیٌَ فاَضِحاتِ اَلسٌَرائِرِ ...

ای بزرگ بخشاینده ی گناهان بزرگ و ای به هم آورنده و پیوند زننده ی استخوان های شکسته !

از عظیم گناهانم هلاک کننده هایش را ببخش و از قبیح رازهایم رسوا کننده هایش را بپوش و مرا در گرما ی حضور قیامتت از خنک گوارای عفونت بنوش.

بلند پرده ی زیبای گذشتت را بر چشمان گنهکار خسته ام دریغ مکن .

مرگناهانم را سایه ی روشن رحمتت بیار و مرعیوبم را ابر پر بار رأفت ببار. . .

اِلهِی هَلْ یَرْجِعُ اَلْعَبْدُ الابِقُ اِلّاَ اِلی مَوْلاهُ اَمْ هَلْ یُجِیرُهُ مَنْ سَخَطَهُ اَحَدٌ سِواه اِلهیِ اِنْ كانَ اَلنَّدَمُ عَلَیَّ اَلذَّنْبُ تَوْبَةً فَاِنِّی وَ عِزَّتَكَ مِنَ النَّادِمِینَ وَ اِنْ كانَ اَلْاِسْتِغْفارُ مِنَ اَلْخَطیِئتِهِ حِطَّةٌ فَاِنِی لَكَ مِنَ اَلْمُسْتَغْفِرِینَ لَُكَ اَلْعُتْبی حَتَّی تَرْضَی...

خدای من !

آیا بنده ی فراری جز به سوی مولای خویش برمی گردد و از خشم بر می گردد و از خشم کیفر بار او جز در کنار او پناه می گیرد؟

معبود من !

اگر در ورود به بارگاه توبه ات پشیمانی است بعزتت سوگند که من به این در آویخته ام و اگر استغفار از گناه ، تیشه ای مر ریشه گناهان راست ، این تیشه استغفار من ! حق خشنودی از آن تست ، تویی که با باران رحمتت غبار گناهان را از صفحه ی می شویی .

خدایا! به قدرتت که به سویم چشم بگردان وبا ابر بردباریت بر بیکران دشت گناهانم بگذر .

و علیرغم آنچه فقط تو می دانی برسرم مدار بکش .

اِلهِی اَنْتَ اَلَّذِی فَتَحْتَ لِعِبادِكَ بَاباً اِلی عَفْوِكَ سَمَّیْتَهُ اَلتَّوْبَةَ فَقُلْتَ:

  تُوْبُوْا اِلَی اَللَّهِ تَوْبَةً نَصُوْحَاً » فَما عُذْرُ مَنْ اَغْفَلَ دُخُوْلَ اَلْبابِ بَعْدِ فَتْحِهِ...

تویی که بندگان را به بارگاه عفوت دری گشودی و توبه اش ناامیدی و فریاد زدی که:

« هلا مردمان به سوی من آئید آمدنی نادمانه و عاشقانه »

پس چیست عذر آنکه در گشاده ببیند و آرام بگیرد؟

اِلهِی اِنْ كانَ قَبُحَ اَلذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْیَحْسُنِِِ اَلْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ اِلهِی ما اَناَ بِاَوَّلِ مَنْ عَصاكَ فَتُبْتَ عَلَیْهِ وَ تَعَرَّضَ لِمَعْرُوفِكَ فَجُدْتَ عَلَیْهِ...

خدای من !

اگر گناه از بنده زشت است ، عفو که از سوی تو زیبا ست.

من اولین عصیانگر تو نیستم که بر او بخشیدی و در سایه ی ابر احسانت بر او باریدی .

یا مُجِیبَ اَلْمُضْطَرَ یا كاشِفَ اَلضُرِِِ ّیا عَظیمَ اَلبِرِّ یا عَلیماً بِما فیِ اَلسِّر یا جَمیِلَ اَلسِّتْرِِ اِسْتَشْفَعْتُ بِجُوْدِك وَ كَرَمَكَ اِلَیْكَ وَ تَوَسَّلْتُ بِجَنابِكَ وَ تَرَحْمَكَ لَدَیْكَُ فَاسْتَجَبْتَ دُعایِی وَلا تُخَیَِّبْ فِیكَ رَجایی وَ تَقَبِّلْ تَوْبتَی وَ كَفِّرْ خَطِیئتَی بِمَنِّكَ وَ رَحْمَتِكَ یااَرْحَمَ الرَّاحِمیِنَ...

ای در یابنده درماندگان ! ای در سوز دردمندان ! و ای بزرگ نیک پردازان ! ای داننده هر چه نهان و ای زیبا پوشاننده هر آشکار و پنهان !

تو را میانجی گناهانم و کرم وجودت گزیدم واز میان هر آنچه هست ، برای ورود به درگاه رحمتت ترا برگزیدم .

استجابت کن دعای مرا و مسوزان ریشه ی نهال آرزوی مرا بپذیر  رجعت مرا و بپوشان فضیحت مرا .

ای پذیرنده ترین پذیرندگان ! و ای پوشنده ترین راز پوشان ! و ای مهر گسترین مهربانان !

 

 

 منبع کوثرنامه: دست دعا ، چشم امید / سید مهدی شجاعی/ به نقل از احسن الحدیث

 

بازدید 292 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا