دوستی دنیا و حرص بر آن

امام صادق (علیه السلام) فرمود: خداوند دری از دنیا بر بنده نگشاید، جز اینکه همانند آن دری از حرص بر او بگشاید.

 

 

حضرت صادق (علیه السلام) فرمود: ریشه و سر هر خطاکاری دوستی دنیاست. (1)

 

توضیح: باید دانست که دنیا و دوستی آن به خودی خود مذموم نیست، آنچه مذموم است دنیایی است که انسان را از کسب کمالات و تحصیل آخرت باز دارد و او را به مهالک اندازد و گرنه وسیله بسیاری از سعادتها همین دنیا و دوستی آن است، دنیاست که محل نزول فرشتگان رحمت و خانه پیمبران و جای تجارت اولیای خدا بوده (چنانچه امیرالمؤمنین علیه السلام به آن اشاره فرموده) و روی همین اصل پیمبران و ائمه اطهار از خدای تعالی طول عمر و ماندن در دنیا را طالب بودند، چنانچه در کلام سیدالساجدین (علیه السلام) است که از خدا طول عمر می خواهد تا در راه طاعتش صرف نماید و البته چنین دنیایی عین آخرت است، چنانچه در روایت صحیح از ابن ابی یعفور حدیث نقل است که گوید: به حضرت صادق علیه السلام عرض کردم که ما دنیا را دوست داریم، فرمود: دنیا را برای چه می خواهی؟ عرض کردم: می خواهم به وسیله آن تزویج کنم و حج به جای آورم و بر نان خورهای خود انفاق کنم، و به برادران دینی خود برسانم و صدقه بدهم، فرمود: این از دنیا نیست (بلکه ) این آخرت است، پس به طور کلی آنچه از اخبار و آیات استفاده می شود آن است که اگر دوستی دنیا باعث فراموشی آخرت و تن پروری و واگذاردن دستورات الهی و حرص بر لذت و شهوت گناهان و امثال اینها باشد، مذموم است، ولی اگر آدمی دنیا را برای درک سعادت و کسب کمالات و آخرت بخواهد، مذموم نیست، بلکه ممدوح است.

حضرت صادق (علیه السلام) فرمود: شیطان پسر آدم را به هر گناه و لغزشی وا می دارد، پس چون ناتوان و عاجز شود در کنار مال کمین می کند، و چون آدمی بدان جا رسد، گریبانش را می گیرد. (2)

 

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم درهم و دینار (و دوستی آنها) کسانی را که پیش از شما بودند، هلاک کردند و هلاک کننده شما نیز همین دو چیز است. (3)

 

امام صادق (علیه السلام) فرمود: خداوند دری از دنیا بر بنده نگشاید، جز اینکه همانند آن دری از حرص بر او بگشاید. (4)

امام صادق (علیه السلام) فرمود: دورترین حالی که بنده از خدا دارد، این است که اندوهی جز شکم و غریزه جنسی نداشته باشد. (5)

 

و نیز آن حضرت (علیه السلام) فرمود: هر که بیشتر به دنیا آلوده است، هنگام جدایی از آن حسرت و افسوسش سخت تر است. (6)

 

حضرت صادق (علیه السلام) می فرماید: هر که به دنیا دل بندد، به سه خصلت دل بسته است، اندوهی که پایان ندارد، و آرزویی که به چنگ نیاید و امیدی که به دان نرسد. (7)

 


پی نوشت:

(1) - راءس کل خطیئة حب الدنیا. (باب حب الدنیا، ح 1).

(2) - ان الشیطان یدیر ابن آدم فقی کل شی ء فاذا اعیاه جثم له عندالمال فاخذ برقبته. (همان، ح 4).

(3) - ان الدینار والدرهم اهلکا من کان قبلکم و هما مهلکاکم. (همان، ح 6).

(4) - ما فتح الله علی عبد بابا من امرالدنیا الا فتح الله علیه من الحرص مثله. (همان، ح 12).

(5) - ابعد ما یکون العبد من الله عزوجل اذا لم یهمه الا بطنه و فرجه. (همان، ح 14).

(6) - من کثر اشتباکه بالدنیا کان اشد لحسرته عند فراقها. (همان، ح 16).

(7) - من تعلق قلبه بالدنیا تعلق قلبه بشلاث خصال، هم لا یفنی، وامل لا یدرک، و رجاء لا ینال (همان، ح 17).

 

 

 

 

منبع: کتاب واژه های اخلاقی از اصول کافی، علی مشکینی

 

بازدید 49 بار
برچسب‌ها

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز161
دیروز930
ماه16051
مجموع1815870

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا