توصیه به رعایت علم آموزی و اخلاص
انسان عاقل کسی است که کمالات خود را بسنجد و براساس آن وزن بدن خویش را بفهمد، مقدار عقل و معلومات خود را نیز تشخیص دهد و از حدود خود تجاوز نکند. انسان عاقل این گونه نیست که بیشتر از این مقدار برای خودش ارزش قائل شود و تلاش کند بیشتر از معلومات و عقل خود توانایی های خویش را به دیگران نشان دهد. کسی که می خواهد متصدی منصب و هدایت عده ای را به عهده بگیرد باید بهره وافی از اصول و فروع، علوم ادبیات، تفسیر و اخبار، سیره پیامبراکرم(صلی الله علیه وآله)، سایر پیغمبران و ائمه اطهار (علیهم السلام) داشته باشد و لازم است که تا حدودی در اخلاقیات، کمالات نفسانی، تصفیه روح و باطن تجربه دیده باشد و جمال انسانیت خویش را از آلایش صفات زشت و ناپسند، پاکیزه و منزه کند. آن گاه به اصلاح دیگران بپردازد.
 

 

 

انسان موجود مرکبی از ساعات، ایام، شهور و سنوات است. هر ساعتی که می گذرد یک مقدار از وجودش کم می شود مانند یک بطری پر از مایع است که قطره قطره از او کاسته می شود و هر قطره ای که از او بریزد، همان اندازه از مایع کم می شود. بنابراین اگر می خواهید افتخار سربازی امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) را پیدا کنید و یک روزی شیخ مفید و شیخ طوسی شوید، از حالا باید بفهمید، وقت تان چیست و در این زمینه سه نکته را مهم شمرده و لحاظ کنید؛ اول: برای چه به دنیا آمده ایم و هدف چیست؟ دوم: حرکت به سوی هدف و کوشش برای رسیدن به آن. سوم: تهیه شرایط وصول به هدف را مشخص کنید.

 

انسان عاقل کسی است که کمالات خود را بسنجد و براساس آن وزن بدن خویش را بفهمد، مقدار عقل و معلومات خود را نیز تشخیص دهد و از حدود خود تجاوز نکند. انسان عاقل این گونه نیست که بیشتر از این مقدار برای خودش ارزش قائل شود و تلاش کند بیشتر از معلومات و عقل خود توانایی های خویش را به دیگران نشان دهد. کسی که می خواهد متصدی منصب و هدایت عده ای را به عهده بگیرد باید بهره وافی از اصول و فروع، علوم ادبیات، تفسیر و اخبار، سیره پیامبراکرم(صلی الله علیه وآله)، سایر پیغمبران و ائمه اطهار (علیهم السلام) داشته باشد و لازم است که تا حدودی در اخلاقیات، کمالات نفسانی، تصفیه روح و باطن تجربه دیده باشد و جمال انسانیت خویش را از آلایش صفات زشت و ناپسند، پاکیزه و منزه کند. آن گاه به اصلاح دیگران بپردازد.

 

درسی بخوانید که ملکوت را ببینید! علمی را بطلبید که به دل، نور است. 

اگر طلبه و عالم روحانی در شبانه روز، پنجاه و یک رکعت نماز نخوانند و به هفده رکعت قناعت کنند، پس این مستحبات و نوافلی که تا امروز در کتاب ها نوشته شده است برای چیست و چه کسی باید به آنها عمل کند؟

 

از اول تا آخر نماز بکوشید که توجه تان به خدا باشد و هر چه که می توانید نماز را کامل کنید تا روحتان از نماز سیراب شود. گاهی سجده های طولانی انجام دهید و اصرار کنید تا اشکتان جاری شود. روایت هست که با اصرارهای فراوان، درهای آسمان باز می شود و خداوند می فرماید: ملائک ببینید بنده من چه می کند.

 

یکی از وظایف انسانی تفکر است. انسان باید اهل تفکر باشد. تفکر یعنی فکر را به کار انداختن. تدبر نیز در لغت به معنی دنبال کردن است یعنی مطالبی را که درباره وضع خودش یا راجع به عالم است، دنبال کند؛ نظر هم به همین معناست. انسانی که تفکر و تدبر در خودش، کارش، حالش و زندگی اش نداشته باشد، ناقص است. در صورتی که گفته می شود تفکر خودش عبادت است. در روایت آمده که گاهی یک ساعت تفکر، به اندازه ۷۰ سال عبادت و یا بیشتر از آن ارزش دارد.

 

بعضی از اوصاف روحی انسان ملکات نامیده می شود که به سختی در انسان به این درجه و مقام می رسد و زود هم از بین نمی رود مثل ملکه عدالت در انسان. سال ها باید انسان با شیاطین و نفس اماره بجنگد، کشتی بگیرد، زمین بخورد و زمین بزند تا نیروی روحی انسان این قدرت را پیدا کند و قوی بشود تا دیگر در مقابل هوای نفس اسیر نشود. به آنجا که رسید، می شود ملکه عدالت؛ این همان تقواست ملکه عدالت بالاترین صفت انسان است.

 
 
 
 
 
 
 
منبع: گزیده ای از توصیه های آیت الله مشکینی
 
بازدید 162 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز698
دیروز714
ماه19427
مجموع1882562

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا