فواید و ثمرات ایثار

فواید و ثمرات ایثار

1)کسب رضایت الهی: پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) می فرماید: ثروتمندی که سخی باشد اجر و پاداش او مانند اجر و پاداش ابراهیم خلیل الله می باشد. فقیری که صبر کند اجر او مانند اجر ایوب پیامبر است.»[22]

 

2) رسیدن به پاداش های اخروی «بهشت و نعمت های بی شمار»: امام باقر(علیه السلام) فرمود: «چون روز قیامت شود، خدای تبارک و تعالی دستور دهد که یک منادی در برابرش فریاد کشد، کجا هستند فقرا؟ گروه بسیاری برخیزند. خدا فرماید: بندگان من! گویند: لبیک پروردگار می فرماید: من شما را برای خواری و پستی فقیر نساختم، بلکه برای مثل امروز انتخابتان کردم. در چهره مردم تأمل و جستجو کنید هر کس به شما احسانی کرده نسبت به من کرده است. از جانب من بهشت را به او پاداش دهید.»[23]

 

3) همدردی با محرومین: حضرت امام علی(علیه السلام) در دوره خلافت بیش از هر وقت دیگر زاهدانه زندگی می کرد و می فرمود: «خداوند بر پیشوایان دادگر واجب کرده است که زندگی خود را با طبقه ضعیف و کم درآمد تطبیق دهند که رنج فقر، مستمندان را ناراحت نکند.»[24]

 

4) رسیدن به عزت: در روایت آمده است: «خلق خدا، عائله خدا هستند بنابراین محبوب ترین خلق خدا پیش خدا کسی است که به عائله خدا نفع برساند و خاندانی را شاد کند.»[25]

 

5) ایجاد روح گذشت و فداکاری در جامعه: «سخاوت وقتی است که انسان بدون اینکه کسی درخواست کند کمک کند...»[26]

 

6) برکت در روزی و ثروت: قرآن کریم در این زمینه چنین می فرماید: «مثل آنهایی که اموالشان را در راه خدا انفاق کنند به مانند دانه ای است که از آن هفت خوشه بروید و در هر خوشه صد دانه باشد (که از یک دانه هفتصد دانه به وجود می آید) و خدا از این مقدار نیز به هر که بخواهد بیفزاید. چه خدا را رحمت بی منتها است و به همه چیز احاطه کامل دارد.»[27]

 

7) نیکنامی: افرادی که در راه خدا و راه مقدس برای جامعه و مردم ایثار و گذشت می کنند، هر چند که این کمک ها کوچک و ناچیز باشد، پاداش مناسبی خواهند داشت. به فرموده حضرت علی(علیه السلام) خیر این نیست که مال و اولادت زیاد گردد بلکه خیر این است که عملت افزون شود، حوصله ات نیرومند گردد و در اثر عبادت پروردگارت در میان مردم سربلند باشی.»[28]

 

8) فقرزدایی: اشخاص ثروتمند باید از راه محبت و انسان دوستی به همنوعان خود کمک کنند تا بار سنگین فقر را از دوش آنان بردارند. اینگونه انگیزه و هدف، جای سپاس و قدردانی دارد و خدای متعال به چنین افرادی وعده بهشت داده است. البته لازم به ذکر است که اثرات ایثار زیاد است از جمله: آرامش روانی، سرکوبی دشمنان، رسیدن به سیادت و سروری و....

 

موانع روحیه ایثار:

1- بخل: در قرآن کریم آیات فراوانی وجود دارد که بخل و اوصاف افراد بخیل را بیان می کند و کیفرهایی که برای افراد بخیل تعیین شده را برمی شمارد از جمله: «آیا آنان که از احسان به خلق به هسته خرمایی بخل می ورزند بهره ای از ملک و سلطنت خواهند یافت.»[29] پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) بهشت را بر افراد بخیل حرام کرده است و فرموده است: اگر وعده جبران مال و جایگزین آن از جانب خداوند حق است پس بخل ورزیدن چه معنی دارد؟[30]

 

2- حرص: دوستی دنیا اگر برای درک سعادت و کسب کمالات و آخرت باشد نه تنها مذموم نیست، بلکه ممدوح است. آنچه مذموم است دوستی دنیایی است که انسان را از کسب کمالات و تحصیل آخرت بازدادر و او را به هلاکت اندازد. دوستی دنیایی که باعث فرامویش آخرت و تن پروری و واگذاردن دستورات الهی و حرص بر لذات و شهوات و امثال اینها باشد مذموم است. امام باقر(علیه السلام) فرمود: «شخص حریص بر دنیا مانند کرم ابریشم است که هر چه بیشتر ابریشم بر خود می پیچد راه بیرون شدنش دورتر و بسته تر می گردد تا اینکه از غم و اندوه بمیرد.»[31]

 

3- ریا: ریاء یعنی خود را به نیکوکاری جلوه دادن و برخلاف حقیقت تظاهر به نیکوکاری و پاکدامنی کردن و عمل نیک برای جلب نظر مردم کردن نه به جهت رضای خدا. در روایات ما آمده است که ریاء را به عنوان یک نوع شرک دانسته و شدیداً از آن مذمت کرده است. امام صادق(علیه السلام) فرمود: هرگونه عمل ریایی شرک است هر که برای مردم کار کند پاداش او به عهده مردم است و هر که برای خدا کار کند، ثوابش بر خداست.[32]

 

4- منّت: یکی دیگر از آفات ایثار، منّت است. اگر شخص مسلمانی در راه خدا و برای رضای او به شخص نیازمندی کمک کند، قطعاً کمک او مورد قبول خداوند واقع می گردد، ولی اگر آن را با منت گذاشتن بر او و یا راه دیگری که موجب آزار روحی او می شود، کمک او نیست و نابود می شود و بی ارزش می گردد.

 

5- خودبینی و تکبّر: تکبر از آفات ایثار است؛ یعنی بزرگی فروختن به دیگران که گاهی ناشی از خود بزرگ بینی و گاهی ناشی از احساس حقارت و خود کم بینی است.

 

6- اسراف: میانه روی در مخارج یکی از روش های پسندیده است که سفارشهای فراوانی درباره آن شده است و ولخرجی که در حدّ اسراف و تبذیر برسد تا آنجا مورد نکوهش قرار گرفته که به تعبیر قرآن کریم مبذّر برادر شیطان معرفی شده است.[33]

 

ارزش ایثار و اخلاص

ایمان به خداوند و اعتقاد به آن لازمه اش ایثار است، انسان با خلوص نیّت و عقیده پاک می تواند وارد میدان عمل شود و با ایثار و کمک خود می تواند تکیه گاهی برای محرومان باشد و همواره برای رفع نیازمندان جامعه کوشش و جدیّت کند. انسان با اخلاص خود و با مال و ثروتی که در اختیار دارد می تواند نیازهای جامعه را برطرف سازد و مایه افتخار و آرامش خود و دیگران شود و این بزرگترین خدمت است که با میل خود گره ای از مشکلات جامعه را باز کند و چنین اخلاصی مایه سربلندی انسان واقع می شود.

 

برترین ها ایثارها:

1- ایثار در شدت فقر: کسی که ایثار و گذشت می کند و خود را به رنج و زحمت می افکند تا دیگران در آسایش باشند، با اینکه نیاز به آن دارد و خود در سختی است، کسی که جان و یا مال خود را در راه خدا و برای اصلاح جامعه و سعادت مردم ایثار می کند، بالاترین رتبه ایثار را دارا است، کسیکه غذا و مایحتاج زندگی خود را برای محرومین جامعه ایثار می کند با اینکه خود نیاز به آن دارد تا خشنودی خدا و مردم را بدست آورد، بالاترین درجه ایثار را کسب کرده است.

 

2- ایثار از سوی مسئولین و رهبران: رهبران جامعه مسؤولیت سنگین تری دارند. چون به خوبی وضع جامعه را درک می کنند که چگونه نیازمندان در فقر شدید و مرگ آوری زندگی می کنند و آنها وظیفه ای که بر دوش دارند از افراد عادی جامعه سخت تر و سنگین تر است.

 

3- ایثار قبل از درخواست شخص محتاج: این را باید به صورت یک اصل پذیرفت که در هر جامعه ای افراد ثروتمند وجود دارد که اموال خود را به افراد نیازمند می بخشد و یا اینکه به خاطر رفاه و آسایش دیگران خودشان را به رنج و زحمت می افکنند و اموال و دارائی های خود را در راه خدا ایثار می کند، اگر قبل از آنکه شخص محتاج درخواست کند و ذلّت سؤال در چهره او ظاهر گردد خواسته او را بدهد قطعاً از ارزش والاتری برخوردار خواهد بود.

قرآن کریم می فرماید: مردم با ایمان کسانی هستند که هر چند خود سخت نیازمند باشند، دیگران را بر خود مقدم می دارند و ایثار می کنند.»[34]

 

 

پی نوشت ها

 
 

[22] اصول کافی کلینی، محمدبن یعقوب، کافی، تهران، دراالکتب الاسلامیه، 1365ه.ش ، کتاب الایمان و الکفر، باب تفریج کرب المؤمن، حدیث 5.

[23] همان، باب فضل فقراء المسلمین حدیث 15.

[24] سید رضی؛ نهج البلاغة، محمد دشتى‌، قم‌، مشهور، 1379 ش‌، خطبه 209.

[25] اصول کافی، کتاب الایمان و الکفر، باب الاهتمام بامور المسلمین،‌حدیث 6.

[26] نهج البلاغه، کلمات قصار/ 50.

[27] بقره/ 260.

[28] نهج البلاغه،‌کلمات قصار/ 91.

[29] نساء/ 53.

[30] محمد باقر مجلسی؛ بحارالانوار، ج 73، باب البخل، ح 6، ص 301.

[31] اصول کافی کتاب الایمان و الکفر باب حب الدنیا و الحرص علیها، حدیث 7.

[32] اصول کافی، همان، باب الریاء،‌ ح 3.

[33] اسراء/ 26.

[34] حشر/ 9.

 
 
 
 
 
 
 
منبع: سایت پژوهه
 
بازدید 56 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز198
دیروز784
ماه11019
مجموع1747829

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا