بر خلاف انتظار بسیاری از پدران، نقش آنها در آرامش، نشاط و استحکام روحی و فکری دخترانشان بسیار جدی و تعیین کننده است. دختران با نشاط، آینه شادی هستند که پدرشان در وجودشان ترسیم کرده است.

 

 

منتشرشده در روانشناسی و تربیت
پنج شنبه, 27 آذر 1399 08:52

آموزش مسئوليت

واژه مسئوليت از لحاظ لغوي به معني توانايي پاسخ دادن، و در عرف عام به مفهوم تصميم گيريهاي مناسب و موثر است. منظور از تصميم گيري مناسب، آن است كه كودك در چارچوب هنجارهاي اجتماعي و انتطاراتي كه معمولا از او مي رود، دست به انتخابي بزند كه سبب ايجاد روابط انساني مثبت، افزايش ايمني، موفقيت و آسايش خاطر وي شود. مسئوليت ارثي نيست و بايد از طريق تجربه آموخته شود. آموزش مسئوليت پذيري به كودكان، نيازمند جوّي خاص در خانه و مدرسه است.

 

منتشرشده در مشاوره و آموزش

والدین وقتی با مراحل رشدی کودک آشنا شوند، بهتر با کودک خود رفتار می کنند و تربیت کودک برایشان حکم جدالی بی پایان با او نیست.

نکاتی را درباره ی طرز برخورد صحیح با کودک نوپا خدمتتان عرض می کنیم:

- جیغ و داد زدن، گریه کردن، گاز گرفتن و یا کتک زدن، همه از رفتارهای عاطفی رایج کودکان خردسال هستند. چون مغز آن ها هنوز به اندازه ی کافی رشد نکرده است، بنابراین به‌ دلیل فقدان آگاهی و خودکنترلی، بدان شیوه عمل می کنند. در واقع، آن ها خواسته ها و نیازهای زیادی دارند، اما مهارت لازم برای انتقال این خواسته ها به دیگران را ندارند و چون مهارت های زبانی و کلامی به خوبی شکل نگرفته است، با وسایل دیگری این کار را انجام می دهند: با قشقرق به پا کردن و فریاد زدن، پرتاب کردن اشیا، مو کشیدن، چنگ زدن و...

 

- کودکان در این سنین حالت تعادل ندارند، تحریک پذیر بوده و به سرعت عصبانی می‌شوند و ممکن است لجبازی‌های آن ها، والدین را کلافه کند، اما کودکان در پایان سن دوسالگی تعادل روانی مطلوب‌تری به دست آورده و رفتار آنها آرام‌تر و با ثبات‌تر از قبل خواهد شد.

 

- نکته ی مهم اینکه: نیاز کودکان معمولا در این سن برای استقلال و خود مختار شدن افزایش می یابد و بر انجام کارها به شیوه خودش اصرار می ورزد. والدین باید نیاز او را به استقلال به رسمیت بشناسند و تربیت خود را با آن متناسب گردانند.

 

- اگر می خواهیم کودک نوپا لجباز نشود نیاز داریم محیط او را امن کنیم، نه اینکه وسایل دم دست او باشد و از او بگیریم؛ به عبارت دیگر نباید با انواع منع شدن روبرو شود و مرتب "نکن" و "دست نزن" را بشنود. بلکه سعی کنیم پیرامون کودک را از وسایل شکستنی، خطرناک، قیمتی دور کنیم و به جای مخالفت کردن مستقیم، حواس کودک را پرت کنیم.

 

- لجبازی کودک پیامی است به بزرگسالان که " من می توانم، من می دانم، اجازه بده راه خودم را پیدا کنم" اگر والدین در این زمان سعی کنند به کودک خود ثابت کنند تو نمی دانی، تو نمی توانی، پس آنچه من می گویم را گوش کن خیلی از فرصتهای خوب را خراب خواهند کرد. مثلا وقتی کودک اصرار دارد خودش غذا بخورد و شما قاشق را از دستش بگیرید، حس استقلال را از او گرفتید و لجبازی کودک را تحریک می کنید.

 

- یکی از اشتباهات والدین کودکان نوپا این است که در مراحل رشد کودکشان دخالت میکنند. مثلا پرت کردن وسایل منزل، لجبازی کردن و جیغ زدن کودکان کاری طبیعی برای کودکان زیر دوسال است نشانه ناتوانی ابراز نیاز و احساسات آنهاست که باید به بچه ها طریقه ابراز نیازشان را بیاموزید و با درایت والدین تبدیل به مرحله یا گذرا خواهد شد. اما زمانی که والدین به جنگ رفتار طبیعی فرزندشان می روند نه تنها آن رفتار را تقویت می کنند بلکه رابطه خود را با فرزندشان تبدیل به لجبازی می کنند.

 

- بچه ها هیچ کار بدی را عمدا و برای اینکه بخواهند لج شما را در بیاورند، انجام نمی دهند و بسیاری از کارها را صرفا برای جلب توجه شما انجام می دهند.

 


توصیه من به شما مادر عزیز این است که هر روز یک زمان با کیفیت حداقل نیم ساعت صرف کوچولوی خود کنید و با او فعالیت مورد علاقه اش را انجام دهید ( با او بازی دلخواهش را بکنید ) و اینکار را هر روز و مستمر انجام دهید(مانند آب و غذا دادن به کودک) تا رابطه کودک با شما عمیق تر شود.

و در نهایت،گاهی اوقات کودکان برای رسیدن به خواسته‌های خود از این روش‌ها استفاده می‌کنند بی‌توجهی شما به رفتار غیرمعقول کودک‌تان، فراوانی این رفتار را آرام آرام کمتر می‌کند و به تدریج از بین می‌برد. در اوقات دیگر و در کارهای روزمره توجه مثبتتان را بیشتر کنید. نوازش و تشویق را دریغ نکنید. به کارهای خوبش عکس العمل مناسب نشان دهید. این کار توجه طلبیش ارضا می کند و نیازی به جلب توجه منفی پیدا نمی کند.

 

 

 

 

 

 

منبع: راسخون

 

منتشرشده در مشاوره و آموزش

در وهله اول با فرزندان خود شفاف صحبت کنید. سپس در خصوص فضای مجازی و نحوه ارتباط با دیگران گفتگو نموده و آنها را از خطرات احتمالی مطلع سازید، ذکر نمونه هایی از خطرات می تواند فرزندان را در این خصوص هوشیارتر نماید.

همچنین با تمرکز بر حالات کودکان در فضای مجازی می توان عواملی مثل غصه ، غم ، شادی و... را تشخیص داد و با آنان در این خصوص وارد مذاکره شد.

از تکنولوژی برای حفاظت از فرزندان خود استفاده کنید. در خصوص حفظ حریم خصوصی، کودک را آموزش دهید تا در مقابل گیرندگان اطلاعات اقدام به افشای اطلاعات خود و سایر اطلاعات ننماید.

حتما سیستمی که کودک با آن کار می کند دارای نرم افزارهای ضد ویروس باشد و تا حد امکان از نرم افزارهای رایگان عمومی استفاده ننمایند.

نسبت به پوشیدن دوربین جلوی سیستم یا گوشی اقدام نمایید. به فرزندان خود در این خصوص آموزش دهید.

از ابزارهای کنترل والدین نیز بهره برده و در این خصوص نیز مطالعه نمایید. برای فرزندان در فضای مجازی زمان بگذرانید.

قبل از اینکه کودک بخواهد به تنهایی وارد فضای مجازی شود با او در این فضا همراهی نمایید.

نوجوانان به دلیل محدوده سنی که دارند بسیار کنجکاو و زیرک هستند. بنابراین سعی کنید برنامه های مفید را با مدیریت خودتان برایشان نصب نمایید و از دانلود بدون اطلاع شما خودداری شود.

عادت‌های آنلاین سالم را تشویق کنید. نسبت به دوستان و همکلاسی های خود مودب و مهربان بوده و شما را از پیشنهادات دوستان خود در خصوص اشتراک گذاری مطالب مطلع سازد.

یک محتوای نامناسب می تواند ذهن یک نوجوان را به شدت مورد واکنش قرار دهد. بگذارید اوقات خوشی داشته باشند و ابراز وجود کنند.


در فضاهای مثبت که بر آنها می توانید نظارت کنید کودکان را آزادتر بگذارید. مثلا در فضاهایی که اقدام به همفکری با دوستان خود می کند یا اقدام به همراهی و مشارکت در امور گروهی و خیریه یا مذهبی می نماید آنها را تشویق نموده تا احساس استقلال بیشتری داشته باشد.

اخلاق مجازی را به کودکان بیاموزیم. رعایت نکات مختلف اخلاقی از قبیل احترام به دیگران، رعایت تقوای الهی، آشنایی با گناه و ثواب و ... می تواند تاثیر مثبتی در انتخاب و اشتراک محتوای الکترونیکی از طرف فرزند شما داشته باشد. لذا مبانی تربیت دینی را در این خصوص جدی بگیرید.

 

 

 

 

 

منبع: راسخون

 

منتشرشده در مشاوره و آموزش

توجه به نیاز عاطفی کودک بسیار مهم است. این را همه می‌دانند. اما شناخت نیازهای اصلی و کلیدی عاطفی که باید در رشد و پرورش کودکان در نظر بگیرید، موضوعی به شدت مهم است. رسیدگی صحیح به نیازهای عاطفی کودکان باعث می‌شود که رفتار و عملکردشان در بخش‌های مختلف زندگی و اجتماع شکل بگیرد. کودکی که به درستی مورد حمایت عاطفی والدین خود قرار می‌گیرد در مدرسه، در ارتباط با کودکان و افراد دیگر و در آینده، رفتاری درست خواهد داشت و زندگی سالم‌تر و شاداب‌تری برای خود به وجود خواهد آورد. در ادامه به پنج نیاز عاطفی کودک پرداخته شده که باید حتما جدی گرفته شوند.

۱. نیاز به احترام

نیاز عاطفی - کودک

همه انسان‌ها از جمله کودکان نیاز دارند تا محترم شمارده شوند. برای داشتن رفتار و رابطه‌ای مبتنی بر احترام با فرزندتان باید تلاش کنید تا به اندازه کافی به او توجه کنید و احترامی معقول را در ابعاد مختلف رابطه‌تان به کار بگیرید. اگر می‌خواهید که فرزندتان احساس محترم بودن را تجربه کند و خود هم به دیگران احترام بگذارد باید علاوه بر اینکه به او احترام می‌گذارید در روابط خود با افراد دیگر هم این احترام را نشان بدهید.

برای ایجاد احترام در فضای منزل باید از فریاد زدن، پرخاشگری، صحبت کردن با طعنه و تحقیر کردن بپرهیزید. بی‌حوصلگی و عصبانیت هم از جمله رفتارهای نامناسبی هستند که باعث می‌شوند کودک چیزی درباره احترام و محترم بودن در زندگی یاد نگیرد. از جمله اقداماتی که باید برای جاری کردن احترام در روابط خانوادگی خود به کار بگیرید، گوش دادن موثر به جای پرحرفی، پرهیز از دروغ گفتن، استفاده از کلمات مودبانه مانند لطفا و خواهش می‌کنم و…، فرمان ندادن به کودک است. یکی دیگر از مهم‌ترین نکاتی که باید در این زمینه رعایت کنید، این است که اگر اشتباهی از شما سر زد، آن را قبول کنید و به فرزندتان نشان دهید که باید برای خود و دیگران ارزش قائل باشد و پای کاری که می‌کند بایستد.

 

۲. احساس مهم بودن

نیاز عاطفی - کودک

احساس مهم بودن هم یک نیاز عاطفی مهم است که باید در تربیت کودک به آن رسیدگی کنید. اما این نیاز عاطفی دقیقا چیست؟ احساس مهم بودن به معنای این است که کودک یاد بگیرد فردی مفید است، قدرتمند است و برای خود شخصیتی ارزشمند دارد. این نیاز عاطفی از همان سال‌های نخست زندگی در افراد شکل می‌گیرد. برای تقویت این حس در فرزند خود باید تلاش کنید تا نظر و عقاید او را در تصمیم‌گیری‌ها بپرسید و او را به عنوان فردی مهم و صاحب ایده و نظر بشناسید.

مثلا به او اجازه ابراز و اظهار وجود بدهید. اگر قرار است سوار آسانسور شوید و او دوست دارد، دکمه را فشار بدهد، حتما این کار را به او محول کنید. این کار ساده به او احساس مهم بودن می‌دهد. به کودکان مسئولیت بدهید و آنها را به خاطر انجام درست مسئولیت‌های‌شان تشویق کنید تا حرکات مثبت و مسئولیت‌پذیری در آنها تداوم پیدا کند. شخصی که احساس مهم بودن را تجربه کند از عقده‌ها و پرخاشگری‌هایی که معمولا برای اثبات خود بروز پیدا می‌کنند کاملا دور خواهد ماند.

 

۳. نیاز به پذیرفته‌ شدن

کودکان مانند بزرگسالان نیاز به پذیرفته‌شدن دارند. نباید والدین را نماینده آنها بدانید. هر کودکی نیازها، خواسته‌ها، آرزوها، احساسات و عقاید متفاوتی دارد که باید به هر یک از اینها توجه شود. باید به طور مستقل از کودک درباره عقایدش سوال کنید و آنها را بپذیرید. نه به این معنا که هر چه می‌گوید، قبول کنید. بلکه به معنای اینکه قبول کنید که او برای خود به طور مستقل از هر کس دیگری دارای عقیده و فکر است.

بسیاری از افراد، فکر می‌کنند که کودکان به دلیل سن کمی که دارند، حق اظهار نظر ندارند یا نباید آنچه را می‌خواهند و می‌گویند کاملا جدی گرفت. چنین دید اشتباهی باعث می‌شود تا کودک سرخورده شود و عقده‌های مختلفی در وجودش شکل بگیرد. همه دوست دارند که نظرات‌شان شنیده شود و استقلال روحی و فکری‌شان از سمت دیگران پذیرفته شود. پس کودکان را دست‌کم نگیرید و به دید فردی کاملا مستفل و منحصربفرد به آنها نگاه کنید.

 

۴. احساس مشارکت

نیاز عاطفی - کودک

احساس مشارکت داشتن در برنامه‌ها و مسائل مختلف یک نیاز عاطفی بسیار مهم است. بخشی از یک جمع بودن برای همه انسان‌ها خوشایند و ضروری است. باید تلاش کنید این نیاز عاطفی کودک خود را جدی بگیرید و به او احساس مشارکت و اجتماعی بودن بدهید. هر چقدر میزان فعالیت‌ها و برنامه‌های گروهی بیشتری با اعضای خانواده خود ترتیب بدهید، این احساس بیشتر در کودک شکوفا می‌شود. باید کاری کنید که فرزندتان احساس کند که در بازی زندگی خانوادگی، او هم نقش دارد و حضورش مهم و معتبر است.

 

۵. نیاز به امنیت

نیاز عاطفی - امنیت

کودکان نیاز دارند تا احساس امنیت را در زندگی خود تجربه کنند. محیط امن یعنی محیطی که سرشار از انرژی‌های مثبت است و در آن، اعضای خانواده برای یکدیگر ارزش قائل هستند و هوای همدیگر را دارند. در چنین فضایی، هر عضو از خانواده اجازه ابراز وجود دارد و حرف‌های همه اعضا به خوبی شنیده می‌شود. در محیطی امن، تضادها و اختلافات، زندگی و آرامش افراد را به نابودی نمی‌کشاند بلکه همه چیز به شیوه‌ای سازنده حل و فصل می‌شود. در چنین محیطی، کودک احساس آرامش می‌کند و مطمئن است که حرف‌هایش شنیده می‌شود، سرکوب نخواهد شد و برای ابراز عقاید و احساساتش آزاد است. محیطی امن و آرام، شخصیتی قوی و بانشاط از کودک می‌سازد که او را برای حضوری سالم و موثر در جامعه آماده می‌کند.

 

در آخر

پایه‌های عاطفی و احساسات کودک در دورانی شکل می‌گیرد که تحت تربیت خانواده قرار دارد. کودکی که در محیطی سالم رشد پیدا می‌کند و نیازهای عاطفی‌اش به شکلی درست ارضا می‌شود در بزرگسالی و در تصمیم‌گیری‌های مختلف زندگی خود مانند ازدواج، انتخاب شغل، انتخاب رشته تحصیلی و… مدام دچار تشویش و دودلی نمی‌شود و به عنوان یک شخصیت سالم و مستقل که شاد و بهره‌ور زندگی می‌کند برای خود تصمیم‌گیری‌هایی درستی انجام خواهد داد. به نیازهای عاطفی کلیدی کودکان‌تان توجه کنید و بدانید که خانواده مهم‌ترین عامل تعیین سعادت یک کودک در زندگی است. هر چقدر، کودک‌تان سالم‌تر و آرام‌تر رشد کند و پرورش بیاید در آینده هم در جامعه خود موثرتر عمل خواهد کرد.


کودکت

منتشرشده در کودک یاری
یکشنبه, 26 مرداد 1399 17:55

روابط مسالمت آمیز فرزندان

این مسئله یکی از نگرانی‌های والدینی است که بیش از دو فرزند دارند. فرزندان یک خانواده در ارتباط با خواهر و برادر خود مهارت‌های اجتماعی-شناختی یاد می‌گیرند. همچنین در ابعاد مختلف مثل هوش پیشرفت می‌کنند. خواهران و برادران به صورت مستقیم رفتار‌های یکدیگر را الگو قرار می‌دهند و در رشد هم تأثیر می‌گذارند. 

 

منتشرشده در کودک یاری
صفحه1 از27

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا