غزل (( تا به کی ای نوشِ جان، می زنی ام نیشتر - زخم از این بیشتر، یا دل از این ریش تر )) از آیت الله غروی اصفهانی(کمپانی) خطاب به حضرت حجت

 

 

تا به کی ای نوشِ جان، می زنی ام نیشتر - زخم از این بیشتر، یا دل از این ریش تر؟


ز آهِ من اندیشه کن، بیخِ جفا تیشه کن - مهر و وفا پیشه کن، بیشتر از پیش تر


در نظرِ اهلِ دل، سادگی آزادگی است - جز مُتَصَنِّع مَدان، از همه بد کیش تر


عاقبت اندیشی از، عاشقِ صادق مجوی - نیست کس از خود پرست، عاقبت اندیش تر


دشمنِ جان شد مرا، مدعیِّ دوستی - وز همه بیگانه تر، هر که بُدی خویش تر


ای به نصابِ جمال، یافته حدِّ کمال - نیست مرا آرزو، جز نظری بیش تر


خرمنِ حُسنِ تو را، موقعِ احسان بود - مُفلِسم و "مفتقر"، از همه درویش تر

 

توضیح برخی لغات و عبارات:

 

* - متصنع: کسی که از روی تکلف خود را به کاری وا می دارد، متکلف، ظاهر ساز.

*- مفلس: کسی که فلس و پشیزی نداشته باشد. درویش . تنگدست . بی چیز. بینوا.

 

* - مفتقر: تخلص شعری آیت الله غروی

 

منبع کوثرنامه: دیوان کمپانی ص 253 و سایت غدیر

بازدید 710 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا