غزل (( فدائیانِ رهِ عشقِ دوست، مردِ رهند - چو جان دهند به جانان، زِ بندِ تن برهند )) از آیت الله غروی اصفهانی(کمپانی) خطاب به حضرت حجت

 

فدائیانِ رهِ عشقِ دوست، مردِ رهند - چو جان دهند به جانان، ز بندِ تن برهند


ز شاهراهِ طریقت، حقیقت ار طلبی - در آخرین نفست، اوّلین قدم بدهند


برو ز چاهِ طبیعت به در که چون صدّیق - زمامِ مملکتِ مصر، در کفت بنهند


ز شوقِ گلشنِ جان، بلبلان چنان مستند - که بی تکلّفی از دامِ این جهان برهند


صفایِ دل بطلب، رو سفید خواهی بود - وگرنه ای چه بسا رو سفید و دل سیه اند


ز شورِ آن لبِ "شیرین" بنال چون "فرهاد" - که خسروانِ جهان، فکرِ افسر و کُلَه اند


نظر به ملکِ دو گیتی کجا گدایان راست - که در قلمروِ وحدت، یگانه پادشه اند


چو شمع، گاهِ تجلّی به بزمِ شاهدِ جمع - به روز حمله وری، یکّه تازِ بزمگه اند


چو گیسوانِ مسلسل به دورِ رویِ نگار - عجب مدار، که سلطانِ عشق را سپه اند


اگر چه "مفتقر" از ذرّه کمتر است ولی - امیدوار به آنان بُوَد که مهر و مه اند

 

منبع کوثرنامه: دیوان کمپانی ص 243 و سایت غدیر

بازدید 312 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا