شعر رَجَز: (( غَدَرَ الْقَوْمُ وَ قِدْمًا رَغِبُوا - عَنْ ثَوَابِ اللَهِ رَبِّ الثَّقَلَیْن )) حضرت سیدالشهداء در روز عاشورا؛ پس از کشته شدن طفل شیرخوار: حضرت علی اصغر

 

 

غَدَرَ الْقَوْمُ وَ قِدْمًا رَغِبُوا                          عَنْ ثَوَابِ اللَهِ رَبِّ الثَّقَلَیْن 1

 

قَتَلُوا قِدْمَ [*] عَلِیًّا وَ ابْنَهُ                     حَسَنَ الْخَیْرِ کَرِیمَ الطَّرَفَیْن 2

 

حَسَدًا مِنْهُمْ وَ قَالُوا أَجْمِعُوا                   نُقْبِلِ الآنَ جَمِیعًا بِالْحُسَیْن 3

 

یَا لَقَوْمٍ لِاُنَاسٍ رُذَّلٍ                            جَمَعُوا الْجَمْعَ لِاَهْلِ الْحَرَمَیْن 4

 

ثُمَّ سَارُوا وَ تَوَاصَوْا کُلُّهُمْ                     لِاجْتِیَاحِی، لِلرِّضَا بِالْمُلْحِدَیْن 5

 

لَمْ یَخَافُوا اللَهَ فِی سَفْکِ دَمِی                  لِعُبَیْدِ اللَهِ نَسْلِ الْفَاجِرَیْن 6

 

وَ ابْنُ سَعْدٍ قَدْ رَمَانِی عَنْوَةً                         بِجُنُودٍ کَوُکُوفِ الْهَاطِلَیْن 7

 

لَا لِشَیْ ءٍ کَانَ مِنِّی قَبْلَ ذَا                     غَیْرِ فَخْرِی بِضِیَآءِ الْفَرْقَدَیْن 8

 

بِعَلِیٍّ خَیْرِ مَنْ بَعْدَ النَّبِیّ                         وَ النَّبِیِّ الْقُرَشِیِّ الْوَالِدَیْن 9

 

خَیْرَةَ اللَهِ مِنَ الْخَلْقِ أَبِی                         ثُمَّ أُمِّی فَأَنَا ابْنُ الْخَیْرَتَیْن 10

 

فِضَّةٌ قَدْ صُفِیَتْ مِنْ ذَهَبٍ                         فَأَنَا الْفِضَّةُ وَ ابْنُ الذَّهَبَیْن 11

 

مَنْ لَهُ جَدٌّ کَجَدِّی فِی الْوَرَی                 أوْ کَشَیْخِی فَأَنَا ابْنُ الْقَمَرَیْن 12

 

فَاطِمُ الزَّهراءُ اُمِّی وَ أَبِی                            قَاصِمُ الْکُفْرِ بِبَدْرٍ وَحُنَیْن 13

 

وَ لَهُ فِی یَوْمِ أُحْدٍ وَقْعَةٌ                         شَفَتِ الْغِلَّ بِفَضِّ الْعَسْکَرَیْن 14

 

ثُمَّ بِالاحْزَابِ وَ الْفَتْحِ مَعًا                        کَانَ فِیهَا حَتْفُ أَهْلِ الْقِبْلَتَیْن 15

 

فِی سَبِیلِ اللَهِ؛ مَاذَا صَنَعَتْ                         أُمَّةُ السَّوءِ مَعًا بِالْعِتْرَتَیْن 16

 

عِتْرَةَ الْبَرِّ النَّبِیِّ الْمُصْطَفَی        وَ عَلِیِّ الْوَرْدِ [**] بَیْنَ [***] الْجَحْفَلَیْن 17

 

--------------

 (*)   - آیه الله شعرانی در «دمع السُّجوم» ص 187، قَتَلوا القَرْمَ ضبط نموده است و آن به معنی سیّد و عظیم است.

 

(**)  -  ممکن است الوِرْد با کسره واو باشد، و آن به معنی مرد دلیر و با جرأت است.

 

(***)  - «کشف الغمّه» ص 183؛ و «احتجاج» طبرسی ج 2، ص 25 و 26 از طبع نجف اشرف؛ و «نفس المهموم» ص 218؛ و در «ملحقات إحقاق الحقّ» ج 11، ص 644، نه بیت از این اشعار را که بیت اوّل و دوّم و سوّم و دهم و یازدهم و دوازدهم و سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم است در هنگام شهادت طفل صغیر حضرت ذکر کرده است و آن را از «وسیله المَال» ص 178، و از «أهل البیت» ص 444 ذکر کرده است و بیست و پنج بیت را که ملفّق از بعضی از این اشعار و از غیر آنست در وقت رجوع به خیام حرم از «ینابیع المودّه» ص 346 و 347، و پانزده بیت را از عبد الغفّار هاشمی افغانی در کتاب «أئمّه الهدی» آورده است.

 

--------------

ترجمه:

 

1- «این جماعت خیانت کردند و کافر شدند. و از زمان پیشین، از ثواب خداوند که پروردگار جنّ و انس است اعراض کرده و روی گردانیده اند.

 

2- این گروه، علیّ بن ابی طالب را کشتند. و پسر او حسن را نیز که از ناحیه پدر و مادر، بزرگوار و کریم بود کشتند.

 

3- از روی حِقد و کینه ای که در دل داشتند، گفته اند: جمع شوید تا همگی اینک بر حسین یورش بریم.

 

4- ای قوم به فریاد رسید! داد از دستِ مردم رَذل و پستی که جماعت ها را برای جنگ با اهل حَرَمین (مکّه و مدینه) برانگیخته اند.

 

5- و سپس همه به راه افتادند و به خاطر خشنودی دو نفر مُلحد و زندیق (یزید و عبید الله بن زیاد) برای استیصال و به هلاکت رسانیدن من، یکدیگر را سفارش می کردند.

 

6- در ریختن خون من، به جهت رضای خاطر عبید الله بن زیاد که زاده دو نفر کافر است، از خداوند نترسیدند.

 

7- و ابن سعد، از روی قهر و غلبه، با لشکری انبوه چون دانه های باران شدید، بر من ریخت و مرا هدف تیرباران خود نمود.

 

8- این کینه توزی و سلطه جوئی آنان، نه از جهت جُرم و جنایتی است که از من سر زده است؛ بلکه تنها بجهت افتخار من به نور و ضیاء دو ستاره فروزانست:

 

9- یکی از آنها علیّ بن أبی طالب که بهترین افراد روی زمین بعد از پیغمبر است، و دیگری رسول خدا که هم از ناحیه پدر و هم از ناحیه مادر قُرَشی است.

 

10- انتخاب شده و پسندیده خدا از میان همه مردمان، پدر من است، و پس از آن مادرم؛ پس من فرزند دو پسندیده ترین و برگزیده ترین مردم هستم!

 

11- من نقره ای هستم که از طلا به دست آمده است، و بنابراین من نقره بوده و فرزند دو طلا می باشم.

 

12- در میان تمامی مخلوقات، کیست که جدّی مانند جدّ من داشته باشد؟ و یا مربّی و معلّمی مانند پدر من علیّ؟ پس من فرزند دو ماه تابناکم.

 

13- فاطمه زهراء مادر من است. و پدر من کوبنده و شکننده کفر است در روز جنگ بدر و غزوه حُنین.

 

14- و از برای پدر من در واقعه احد داستانی است که به واسطه پراکنده کردن لشکر اشرار و کفّار، موجبات شفای غصّه و اندوه دل اهل ایمان را فراهم ساخت.

 

15- و موقعیّت و داستان دیگر او در غزوه أحزاب و واقعه فتح مکّه است که در آن شدائدی که مرگ بر مسلمانان و اهل دو قبله می بارید؛ با قدم راستین او در جنگ، مرگ و شکست در هم پیچید و ظفر برای مسلمین شد.

 

16- این کارها را پدرم در راه خدا و فی سبیل الله انجام می داد؛ و حالا ببینید این امّت بدسرشت و بدکردار، با دو عترت پاک چه کردند!

 

17- یکی عترت پیامبر نیکوی نیکوکردار محمّد مصطفی، و دیگر عترت علیّ بن أبی طالب که در هنگام جنگ میان دو لشکر که چهره ها زرد می شد؛ پیوسته چهره اش چون گل سرخ می درخشید.»

 

--------------

منبع کوثرنامه: لمعات الحسین(صفحات 81 تا 86)؛ اثر علامه طهرانی(سید محمد حسین حسینی طهرانی)

 

 

 

 

بازدید 1041 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا