نوحه مستزاد : (( ای به میدانِ وفا از دل و جان کرده نثار - سر و تن در رهِ یار))؛ از آیت الله غروی اصفهانی معروف به کمپانی در رثای حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام

 

نوحه حضرت سیدالشهدا علیه السلام

مستزاد

ای به میدانِ وفا از دل و جان کرده نثار - سر و تن در رهِ یار


کرده هفتاد و دو تن یک تنه قربانِ نگار - همگی شیر شکار


سر به نی، شمعِ دلِ انجمنِ ناله و آه - شاهدِ بزمِ اله


نقطه یِ مرکزِ یک دایره، سرمه رخسار - محوِ نورُ الاَنوار


تن پر از غنچه یِ بشکفته ز پیکانِ خدنگ - گلشنی رنگارنگ


لاله زاری سرِ هر غنچه دو صد مرغ هزار - زار، چون ابرِ بهار


نونهالان همه روییده به پیرامُنِ او - سبزه یِ دامن او


لیک از سوزِ درون "فِی الشَّجَرِ الاَ خضَرِ نار" - تا فلک رفته شرار


همه چون نخله یِ طور از عطش افروخته دل - خشک لب، سوخته دل


همه از بادِ خزان ریخته در فصلِ بهار - مانده بی گل، گلزار


همه شاداب ز خوناب، ولی سینه کباب - تشنه از قحطیِ آب


یک گلستان همه بی آب و دو دریا به کنار - بهره یِ هر خس و خار


یک طرف سروِ سهی سایِ ابوالفضل، قلم - از کف افتاده عَلَم


سروِ آزاد قدش گشته تهی دست ز بار - دستش افتاده ز کار


تا از آن هیکلِ توحید جدا گشت دو دست - کمرِ شاه شکست


رفت و بگسیخت ز هم سلسله یِ یار و تبار - شد حرم بی سالار


یک طرف یوسفِ حُسنِ ازل و گرگِ اجل - گشته همدست و بغل


رنگِ خون بر رخ ماهش چو بر آئینه غبار - شد جهان تیره و تار


طرّه یِ اکبرِ ناکام به خون رنگین است - دل شه خونین است


نه عجب گر ز غمش خون شده تا روزِ شمار - نافه یِ مشک تتار


یک طرف قاسمِ ناشاد که در حجله یِ گور - بسته آئینِ سرور


نو عروسانِ چمن غم زده و زار و نزار - داغِ آن لاله عذار


بدن نازکِ او تا شده پامالِ ستور - شد به پا شورِ نُشُور


دست و پا تا که به خونِ سر و تن کرده نگار - چشمِ گردون خونبار


یک طرف اصغرِ شیرین دهن از ناوکِ تیر - آب نوشیده و شیر


غنچه با تنگدلی خنده زد از ناوکِ خار - بر رخِ بلبلِ زار


طوطیِ باغِ بهشت از ستمِ زاغ و زغن - رخت بست از گلشن


شِکَرِ شُکر فشاند از دهنِ شِکَّر بار - بهرِ قربانیِ یار


یک طرف پردگیان شور و نوا سر کرده - همگی بی پرده


بانوانِ دو سرا شهره یِ هر شهر و دیار - دستگیرِ اغیار


لاله رویان همه را، داغِ مصیبت بر دل - همه را پا در گِل


بی کس و بی سر و سالار به جز یک بیمار - دست و پا سلسله دار

--------

توضیح برخی لغات و عبارات:

* - لیک از سوز درون فی الشجر الا خضر نار - تا فلک رفته شرار:

     گرفته شده از آیه سوره یس که می فرماید: الذی خلق لکم من الشجر الا خضر ناراً. یعنی اوست خداوندی که از درخت سبز برای شما آتش آفرید. (سوره یس آیه 80). 

----------

منبع کوثرنامه: دیوان کمپانی و سایت غدیر

بازدید 1697 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا