شعر ((گر چه در خاک نهان شد بدنِ خسته ی  تو / کعبه ی  خلق بُوَد خانه ی  در بسته ی  تو)) ؛ در سوگ شهادت حضرت امیر ؛ از غلامرضا سازگار ،میثم

 

 

           ((گریه آهسته))

 

 

گر چه در خاک نهان شد بدن خسته تو

کعبه خلق بُوَد خانه در بسته تو

 

شمع سان سوختی و آب شدی دم نزدی

که جهان سوخته از گریه آهسته تو

 

گرچه آوای اذانت شده بر لب خاموش

می دمد لاله توحید ز گلدسته تو

 

کیست تا مثل تو از لطف به قاتل نگرد

ای فدای نگه چشم ز خون بسته تو

 

گل لبخند تو نگذاشت بدانند که بود

یک جهان غصّه درون دل وارسته تو

 

خلق، یک لحظه ز درد دلت آگاه نشد

بی صدا بود ز بس گریه پیوسته تو

 

چه به زهرا گذرد گر بگذارد به جنان

دست بشکسته به پیشانی بشکسته تو

 

پیش از آن روز که آب و گل ما خلق شود

اشک ما ریخته بر روی به خون شسته تو

 

«میثمِ» سوخته دل را ز کرم وامگذار

کز همه رسته و عمری شده وابسته تو

 

 

شاعر: غلامرضا سازگار (میثم)

منبع کوثرنامه: نخل میثم 2 / 133 به نقل از حوزه نت

بازدید 544 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز0
دیروز0
ماه0
مجموع2009489

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا