پس از کوچ اجباری امام رضا (ع) به طوس و سفر ایشان به ایران، خواهر بزرگوارشان تنها فرزند دختر امام موسی کاظم (ع)، حضرت معصومه (س) از مدینه به سمت ایران رهسپار شد. حضرت بلافاصله پس از حضورشان در ایران عزم دیدار برادر را کردند که در میانه راه در نزدیکی‌های شهر ساوه مورد هجوم دشمنان اهل بیت (ع) قرار گرفتند و پس از جراحات بسیار چندی بعد رحلت کردند. البته در بسیاری از روایات آمده که حضرت (س) در هنگام مبارزه با زهر مسموم شدند و علت اصلی وفاتشان نیز همین است. به همین خاطر هم برخی از مورخان و بزرگان رحلت ایشان را شهادت می‌دانند.

حضرت پس از هفده روز بیماری در شهر ساوه، به شهادت رسیدند و چندی بعد در شهر قم آرام گرفتند. و از آن پس شهر قم بارگاه ملکوتی این بانوی مکرمه شد تا عاشقان بسیاری از جمله شیعیان مضجع شریف ایشان را زیارت کنند.

ولادت حضرت معصومه (س)

حضرت معصومه (س) در روز اول ذیقعده سال ۱۷۳ هجری، در شهر مدینه چشم به جهان گشود. این بانوی بزرگوار، از همان روز نخست، در خانه‌ای تربیت شدکه پدر و مادر و فرزندان، همه به فضایل اخلاقی آراسته بودند و از ذریه پیامبر اکرم (ص) بودند.

پس از آنکه پدر بزرگوار آن بانوی گرامی به شهادت رسید، فرزند ارجمند آن امام، یعنی حضرت رضا (ع) عهده دار امر تعلیم و تربیت خواهران و برادران خود شد و مخارج آنان را نیز بر عهده گرفت؛ و در اثر توجهات زیاد آن حضرت، هر یک از فرزندان امام کاظم (ع) به مقامی والا دست یافتند و زبانزد همگان گشتند.

مقام علمی حضرت معصومه (س)

حضرت معصومه (س) از جمله بانوان گرانقدر و والا مقام جهان تشیع است و مقام علمی بلندی دارد. نقل شده که روزی جمعی از شیعیان، به قصد دیدار حضرت موسی بن جعفر (ع) و پرسیدن پرسش‌هایی از ایشان، به مدینه منوره مشرف شدند. چون امام کاظم (ع) در مسافرت بود، پرسش‌های خود را به حضرت معصومه (س) که در آن هنگام کودکی خردسال بیش نبود، تحویل دادند.

فردای آن روز برای بار دیگر به منزل امام رفتند، ولی هنوز ایشان از سفر برنگشته بود. پس به ناچار، پرسش‌های خود را باز خواستند تا در مسافرت بعدی به خدمت امام برسند، غافل از این که حضرت معصومه (س) جواب پرسش‌ها را به نگارش درآودرند. وقتی پاسخ‌ها را ملاحظه کردند، بسیار خوشحال شدند و پس از سپاسگزاری فراوان، شهر مدینه را ترک گفتند. از قضای روزگار در بین راه با امام موسی بن جعفر (ع)مواجه شده، ماجرای خویش را باز گفتند. وقتی امام پاسخ پرسش‌ها را مطالعه کردند، سه بار فرمود: پدرش فدایش.

فضیلت زیارت

دعا و زیارت، پر و بال گشودن از گوشه تنهایی تا اوج با خدا بودن است. دعا و زیارت، جامی است زلال از معنویت ناب درکام عطش‌ناک زندگی؛ و زیارت حرم معصومه (س)، بارقه امیدی در فضای غبارآلود زمانه، فریاد روح مهجور در هنگامه غفلت و بی خبری، و نسیمی فرحناک و برخاسته از باغستان‌های بهشت است.

زیارت مرقد فاطمه معصومه (س)، به انسان اعتماد به نفس می‌دهد، و او را از غرق شدن در گرداب نومیدی باز می‌دارد و به تلاش بیشتر دعوت می‌کند. زیارت مزار با صفای کریمه اهل بیت (س)، سبب می‌شود که زائر حرم، خود را نیازمند پروردگار ببیند، در برابر او خضوع کند، از مرکب غرور و تکبر- که سرچشمه تمامی بدبختی‌ها و سیه روزی هاست- فرو آید و حضرت معصومه (س) را واسطه درگاه پروردگار عالمیان قرار دهد.

بر همین اساس است که برای زیارت آن حضرت، پاداش بسیار بزرگی وعده داده شده و آن، ورود به بهشت است. در این باره از امام جواد (ع)نقل شده که فرمود: هر کس عمه ام را در قم زیارت کند، بهشت از آن اوست.

زیارت حضرت معصومه (س) از منظر روایات

درباره فضیلت زیارت حضرت معصومه (س) روایات فراوانی از پیشوایان معصوم رسیده است. از جمله، هنگامی که یکی از محدثان برجسته قم، به نام،سعد بن سعد، به محضر مقدس امام رضا (س) شرفیاب می‌شود، امام هشتم خطاب به ایشان می‌فرماید: ای سعد! از ما در نزد شما قبری است. سعد می‌گوید: فدایت شوم! آیا قبر فاطمه دختر موسی بن جعفر (س) را می‌فرمایید، می‌فرماید: آری، هر کس او را زیارت کند، در حالی که به حق او آگاه باشد، بهشت از آن اوست.

پیشوای جهان تشیع امام جعفر صادق (س) نیز در این باره می‌فرماید: هر کس او را زیارت کند، بهشت بر او واجب گردد؛ و در حدیث دیگری آمده است: زیارت او، هم سنگ بهشت است.

زیارت مأثور درباره حضرت معصومه (ع)

یکی از ویژگی‌های حضرت معصومه (س)، ورود زیارتنامه‌ای از سوی معصومان (س) درباره ایشان است که پس از حضرت فاطمه زهرا (س)، او تنها بانوی بزرگواری است که زیارت مأثور دارد. بانوان برجسته‌ای چون: آمنه بنت وهب، فاطمه بنت اسد، خدیجه بنت خویلد، فاطمه ام البنین، زینب کبری، حکیمه خاتون و نرجس خاتون که هیچ شک و تردیدی در مقام بلند و جایگاه رفیع آن‌ها نیست.

هیچ کدام زیارت مأثور از سوی معصومان (س) ندارند و این نشان دهنده مقام والای این بانوی گرانقدر اسلام است. باشد که شیعیان و پیروان اهل بیت عصمت و طهارت (س) به ویژه بانوان، این مقام بزرگ و عالی را پاس بدارند و همواره الگو و مظهر عفاف و تقوا و حیا باشند. تنها در این صورت است که روح باعظمت این بانوی بزرگ از همه ما خشنود خواهد شد.

امام رضا (ع) و لقب معصومه (س)

حضرت فاطمه معصومه (س) بانویی بهشتی، غرق در عبادت و نیایش، پیراسته از زشتی‌ها و شبنم معطر آفرینش است. شاید یکی از دلایل معصومه نامیدن این بانو، آن باشد که عصمت مادرش حضرت زهرا (س) در او تجلی یافته است.

بر اساس پاره‌ای از روایات، این لقب از سوی امام رضا (ع) به این بانوی والامقام اسلام وارد شده است؛ چنان که فقیه بلند اندیش و سپید سیرت شیعه، علامه مجلسی (ع) در اینباره میگوید: امام رضا (ع) در جایی فرمود: هرکس معصومه را در قم زیارت کند، مانند کسی است که مرا زیارت کرده است.

کریمه اهل بیت

حضرت معصومه (س) در زبان دانشمندان و فقیهان گران قدر شیعه، به لقب،کریمه اهل بیت، یاد می‌شود. از میان بانوان اهل بیت، این نام زیبا تنها به آن حضرت اختصاص یافته است. بر اساس رویای صادق و صحیح نسب شناس گرانقدر، مرحوم آیت الله مرعشی نجفی، این لقب از طرف امام صادق (ع) بر حضرت معصومه (س) اطلاق شده است.

در این رؤیا، امام صادق (ع) به آیت الله نجفی که با دعا و راز و نیاز، تلاش پیگیری را برای یافتن قبر مطهر حضرت زهرا (س) آغاز کرده خطاب فرمود: برتو باد به کریمه اهل بیت.

بالاترین جایگاه شفاعت، از آن رسول گرامی اسلام است که در قرآن کریم، از آن به،مقام محمود، تعبیر شده است. همین طور دو تن از بانوان خاندان رسول مکرم اسلام، شفاعت گسترده‌ای دارند که بسیار وسیع و جهان شمول است و می‌تواند همه اهالی محشر را فرا گیرد.

این دو بانوی عالی قدر، صدیقه اطهر، حضرت فاطمه زهرا (س) و شفیعه روز جزا، حضرت فاطمه معصومه (س) هستند. در مورد شفاعت گسترده حضرت زهرا (س) همین بس که شفاعت، مهریه آن حضرت است و به هنگام ازدواج، پیک وحی طاقه ابریشمی از سوی پروردگار آورد که در آن، جمله،خداوند مهریه فاطمه زهرا را، شفاعت گنهکاران از امت محمد (ص) قرار داد، این حدیث از طریق اهل سنت نیز نقل شده است. پس از فاطمه زهرا (س) از جهت گستردگی شفاعت، هیج بانویی به شفیعه محشر، حضرت معصومه (س) نمی‌رسد. بر همین اساس است که حضرت امام جعفر صادق (ع) فرمودند: با شفاعت او، همه شیعیان ما وارد بهشت می‌شوند.

محبت و مباهات حضرت معصومه (س) به امام هشتم (س)

مدت ۲۵ سال تمام، حضرت رضا (ع) تنها فرزند نجمه خاتون بود. پس از یک ربع قرن انتظار، سرانجام ستاره‌ای تابان از دامان نجمه درخشید که هم سنگ امام هشتم (ع) بود و امام (ع) توانست والاترین عواطف انباشته شده و در سودای دلش را بر او نثار کند.

بین حضرت معصومه (س) و برادرش امام رضا (ع) عواطف سرشار و محبت شگفت انگیزی بود که قلم از ترسیم آن عاجز است. در یکی از معجزات امام کاظم (ع) که حضرت معصومه (ع) نیز نقشی دارد، هنگامی که نصرانی می‌پرسد: شما که هستید؟ می‌فرماید: من معصومه، خواهر امام رضا (ع) هستم. این تعبیر، از محبت سرشار آن حضرت به برادر بزرگوارش حضرت امام رضا (ع) و نیز از مباهات ایشان به این خواهر و برادری سرچشمه می‌گیرد.

 

منبع:‌باشگاه خبرنگاران جوان

منتشرشده در مناسبت ها
فاطمه معصومه سلام الله علیها در کوتاه ترین مدت ممکن مسیر رشد در علوم را نیز پیمود و از کمالات روحى و معنوى بهره‏ هاى فراوانى از پدر، مادر و برادر برد. از این روى در دوران کودکى به راحتى مى ‏توانست جوابگوى سوال هاى فقهى و دینى مردم باشد. از فاطمه معصومه (سلام الله علیها)، احادیثی در موضوعاتی همچون حبّ آل محمد (صلی الله علیه و آله)، مقام امیرالمومنین (علیه السلام) و شیعیان وی نقل شده است. ایشان از بانوان «عالمه» عصر خود می باشد.
 

 

منتشرشده در مناسبت ها

در تاریخ آمده است که مأمون عباسی در سال دویست هجری قمری حضرت امام رضا علیه السلام را از مدینه به مرو طلبید و آن حضرت به دنبال این جریان از مدینه به سوی مرو آمدند. خواهر آن حضرت فاطمه معصومه در سال دویست و یک به خاطر اشتیاق ملاقات برادرش از مدینه به جانب مرو حرکت کرد و چون به ساوه رسید بیمار شد. در این هنگام پرسش کرد که از اینجا تا قم چه مقدار مسافت است؟ ده فرسخ. حضرت خادم خود را فرمود که مرا به جانب قم ببر و بدین ترتیب خادم، حضرت معصومه را به قم آورده و در منزل موسی بن خزرج فرود آورد. چرا حضرت درخواست کردند تا ایشان را با وجود کسالت شدید به قم ببرند؟ چه رازی در این مطلب نهفته است؟ مگر قم چه ویژگی هایی داشت؟ ایشان از اباء و اجدادشان در فضیلت قم چه شنیده بودند؟

 

بهار در منظومه زمان، رویش می ­گیرد و بار دیگر در سلسله دوار تاریخ، روز میلاد بانوی کرامت از راه می ­رسد. دوازده قرن می­ گذرد و اینک اهل ولایت، سِری را در این روز دریافته ­اند که منتهایش نامیدن روز میلاد دختر ولایت به نام روز دختر بوده است.

دختران شیعه، رو به قبله، گاهی به تماشای حقیقت خود ایستاده­ اند که سراپا معنویت است و محجوبیت.

وقتی در برابر این وجودِ الگو به ادراک و تامل، زانوی معرفت بزنی، وقتی خود را در جاذبة حرم دل­ انگیزش به تعلق وا داری و در شکوه ضریحش، هدایت جان خویش را به استغاثه نشینی و دل را دخیل بندی، وقتی بدین باور برسی که خدا برای تکامل دخترانة تو در زمین، منشوری تمام بعدی نازل کرده، کاروان سفر به سوی سعادت، به سوی ادراک مقام دخترانه ­ات، تو را به بطن خود دعوت خواهد کرد و خواهی دید که در ناگهانی، مسافر جاده ­های بلوغ هستی.

 

در اسرارنامه ­ای که در دامان باشکوه امام هفتم­ علیه ­السلام تقریر یافت و به دستان پرتوان امام رضاعلیه ­السلام برادری شد، کلیدهای تعالی برای دست­یابی تو به حقیقت وجودی­ات، نهان است؛ یعنی در منشور وجودی کریمه اهل بیت علیهم­ السلام.

بیا با هم این منشور را به تورق بنشینیم؛ باشد که فتح قله­ های بیداری، ما را میسر گردد.

 

زنی به تمام معنا زن

فرهنگ معصومی­ سلام ­الله ­علیها، ریشه در اصالت مادر اسلام، حضرت خدیجه کبری سلام ­الله ­علیها دارد.

زنی به تمام معنا زن؛ زنی مصداق کامل عفت و پاک­دامنی؛ او که جهان خود را وقف گسترش و حمایت از دین نوپای اسلام نمود؛ او که به صیانت از حیثیت زن، قیام کرد؛ در آیینی که دختران را بهایی ویژه بخشیده بود؛ بدان مرتبه که پیامبرش­ صلی ­الله ­علیه ­وآله بر دستان دختر خود بوسه می ­زد و او را ام ابیها می­ خواند و در تعبیری عاشقانه، «ریحانه اشمها» را برای هویت دختر تبیین فرمود.

 

شاگرد مکتب فاطمه

در همین تورق، به اصالت بانوی کرامت در مادری زهرای مرضیه سلام ­الله ­علیها می ­رسی؛ همان که از نابینا حجاب گرفت تا حدود الهی را به نحو کامل مراعات کرده باشد؛ تا نگاه خود را حتی بر کوری، به تمرد، وانداشته باشد و بدین ترتیب به جهان اعلام دارد که حجب و غض نظر، دو بال یک پروازند که در حصار جنسیت در نمی ­آیند که نه حجاب و پوشش تن، مخصوص زنان است و نه پاکی چشم، خاص مردان.

معصومه سلام ­الله­ علیها شاگرد همین مکتب فرابشری است؛ همین مکتب که در تار و پودش، نقش ولایت، مجسم است؛ نقش تبعیت از متولیان امر خدا که تاریخ، تصویر بالغ زهرای اطهر سلام­ الله­ علیها را در حراست از دین خدا و در حمایت از امام برحق، به تجلی نشانده است.

نقطة عطف این محجوبیت را باید در عمیق ­ترین وصیت زنانة تاریخ به شهود نشست؛ آن گاه که برای اولین و آخرین بار پس از رحلت رسول خدا­ صلی­ الله ­علیه­ وآله بر خادمه ­اش لبخند می­ زند و می ­فرماید: خدا تو را رحمت کند. برایم از همین تابوتی که گفتی، بساز؛ زیرا من غمناک بودم که پس از مرگم، حجم بدنم در معرض نگاه نامحرم قرار گیرد.

هرچند خود بهتر از دفن شبانه و حضور محرمان حق، خبر دارد.

 

منادی ­ترین زن تاریخ

در مروری دیگر به وجود منادی ­ترین زن تاریخ، حضرت زینب کبری سلام ­الله ­علیها دست می­ یابی؛ او که پیام ­های روشن عاشورا را بر محمل حجب نشاند و تا فراسوی زمان، رهبری کرد.

او که الگوی جاری فاطمه معصومه سلام ­الله ­علیها در ارسال حقیقت قرار گرفت.

بانویی که در فراز و حضیض اسارت، در شب­ هایی که نماز نافله را نشسته به جا آورد، در ویرانه نشینی شام، در افشاگری کاخ، در مرثیه­سرایی مدینه و در یتیم نوازی قافله، لحظه­ای از اصل پوشش فاصله نگرفت.

رهبر کاروانی که وقتی برخلاف خواسته ­اش از دروازة اصلی کوفه به شهر وارد شد و زنی از پشت بام خانه ­اش آنها را دید و از سر ترحم نان و پوشیدنی­ هایی برایشان آورد، آن بانوی بی­ نیازی­ ها کودکان را از گرفتن نان، بازداشت و تاکید کرد که ما اهل بیت، صدقه نمی­ پذیریم؛ اما پارچه ­ها را پذیرفت؛ تا بر قداست پوشش در گسترة تاریخ، صحه گذاشته باشد.

 

 

آری در این تورق، یک نقطه اشتراک درمی ­یابی و آن راز یگانه، معنا گرفتن مقام زن است که در سایة حجاب و عفت، تحقق می­یابد.

در آیینی مترقی که سردمداران آن، دختران و زنان را بلور می­خوانند و در پس این توصیف، توصیه می­ کنند که آنها را نشکنید.

 

فاطمه معصومه سلام ­الله­ علیها از مکتبی سر برآورده که در آن، دختران را حسنات و نیکی شمرده­ اند و پسران را نعمت و سپس گفته­ اند که بر حسنات، ثواب است و از نعمت، سوال می­ شود.

دینی که پیغمبرش در تبیین ارزش و جایگاه دختر می ­فرماید: هر کس دو خواهر یا دو دختر داشته باشد و به آنان احسان نماید، من و او در بهشت همانند این دو انگشت [سبابه و وسطی] در کنار هم خواهیم بود.

آری. از این روست که فاطمه معصومه سلام­ الله­ علیها را باید وارث معانی حقیقت دخترانه دانست و در اهتزاز پرچم­ های بارگاهش، به تجلی رازهای این مقام اندیشید؛ به همان سر مشترکی که تمامی زنان اسطورة عالم را به جاودانگی، پیوند داده است؛ سرّ بالغی به نام حجاب و عفاف؛ راز پویایی تحت کلمة عفت؛ همان که مریم را به رتبة مادری عیسی روح الله، ارتقا بخشید.

... اگر راز معصومیت بانوی قم را به خوبی دریافته باشی، باید از این پس، وقتی دردهای عالم را خواهرانه به سوی کریمه اهل بیت می ­آوری و در پناه مهربانانه ­اش تسلی می­ جویی، پیش از آن که مویه کنی و زمزمه ­سازی که یا معصومه! سلام­ الله ­علیک، خواهی گفت و باید بگویی: یا حجاب! یا حیا!

و بدانی او در حق تمامی دخترانی که به اصالت ­ها ایمان دارند و به شاخه ­های پررونق می ­اندیشند، از سر عشق، خواهری خواهد کرد؛ زیرا اوست امتداد زهرا سلام ­الله ­علیها و مصداق کامل حجب؛ اوست قبلة معارف برای نماز بیداری هر دختر در سراسر تاریخ بشری. پس سلام بر او که همانا سلام بر حجب و عفت است!

 

السلام علیک یا معصومه یا معصومیت و یا محجوبیت! السلام علیک یا حجب یا کریمه اهل بیت!

 

 

 

 

نویسنده: محبوبه زارع

منبع: مجله پرسمان

 

منتشرشده در مناسبت ها

ولادت آن حضرت در روز اول ذيقعده سال ١٧٣ هجرى قمرى در مدينه منوره واقع شده است. ديرى نپاييد كه در همان سنين كودكى مواجه با مصيبت شهادت پدر گرامى خود در حبس هارون در شهر بغداد شد. لذا از آن پس تحت مراقبت و تربيت برادر بزرگوارش حضرت على بن موسى الرضا (ع) قرارگرفت. 

منتشرشده در مناسبت ها
چهارشنبه, 04 مرداد 1396 06:06

در آستان کوثر

ترجمه زیارتنامه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام

نخست با ادب و فروتنی، بر آستان بی بی بایست و نجوا کن.

آغاز می کنم به نام خدا و با یاری جستن از او و در راه او و بر شیوه فرستاده او درود خدا بر وی و خاندانش باد.

گواهی می دهم که جز «الله » خداوندگاری نیست: یگانه است و انبازی ندارد.

و گواهی می دهم که «محمد» بنده و فرستاده اوست.

خداوندگارا! بر محمد و خاندان او درود نثار کن.

پروردگارا! مرا صادقانه بدین آستان درآور و صادقانه از آن برون گردان.

و از پیشگاه خویش، نیرویی یاری بخش برایم پدید آور.

 

آنگاه به سوی ضریح نورانی اش بشتاب تا با فشاندن قطره اشکی بر ساحل این دریای کرامت، جانت را بر جزیزه سبز سعادت، میهمان چشم اندازهای آبی اشراق سازی. در این حال، به یاد آور سخن امام بزرگوار علی بن موسی الرضا(ع) را که به «سعد اشعری قمی » فرمود:

«ای سعد! نزد شما مزاری است که از آن ماست.» سعد پرسید: «جان به فدای تو!

آیا مزار دختر امام موسی(ع) را می گویی؟» امام فرمود:

«آری، هر کس به حقیقت او آشنا گردد و او را زیارت کند، به بهشت دست می یابد.

» هر گاه تو نیز بر مزار او حضور یافتی، بالای سرش، رو به قبله بایست.

نخست سی و چهار بار بخوان: الله اکبر.

آنگاه سی و سه بار نجوا کن: سبحان الله.

و نیز سی و سه بار بگو: الحمدلله. پس آنگه زیارتنامه را چنین زمزمه کن: سلام می کنم به آدم: بنده ناب و برگزیده خدا سلام می کنم به نوح: پیام آور خدا سلام می کنم به ابراهیم: دوست خوب خدا سلام می کنم به موسی: دمساز خدا سلام می کنم به عیسی: روح خدا! سلام می کنم به تو; ای فرستاده خدا ای بهترین آفریده خدا ای بنده ناب وبرگزیده خدا ای محمد ، زاده عبدالله ای واپسین پیام آور! سلام می کنم به تو; ای پیشوای مومنان ای علی، زاده ابوطالب ای عهده دار عهد امامت از سوی پیامبر خداسلام می کنم به تو; ای فاطمه ای سالار زنان جهان سلام می کنم به شما دو تن; ای فرزندزادگان پیام آور مهر ای مهتران جوانان بهشتی سلام می کنم به تو; ای علی، زاده حسین ای بزرگ پرستندگان ای خنکای دیده بینایان سلام می کنم به تو; ای محمد، زاده علی ای شکافنده ژرفای دانش از پس پیامبر سلام می کنم به تو; ای جعفر، زاده محمد ای راستی پیشه; ای نیک رفتار; ای درست کردار سلام می کنم به تو; ای موسی،زاده جعفر ای همه پاکی; ای پاک پاک سلام می کنم به تو; ای علی، زاده موسی ای خرسند; ای مایه خرسندی سلام می کنم به تو; ای محمد، زاده علی ای خویشتن دار سلام می کنم به تو; ای علی، زاده محمد ای از هر ناپاکی پیراسته; ای پندآموز; ای درست کردار سلام می کنم به تو; ای حسن، زاده علی و سلام می کنم به آن که از پی وی عهده دار عهد امامت است خدایا! تو نیز سلام کن بر او که روشنایی توست و چراغی که تو برافروخته ای و دوست «دوست تو» و عهده دار عهد امامت از سوی آن که عهده دارعهد تو بود و رهنمون تو برای آفریدگان.

 

سلام می کنم به تو; ای دختر فرستاده خدا ای دختر فاطمه و خدیجه ای دختر پیشوای مومنان ای دختر حسن و حسین ای دختر سرپرست الهی امت ای خواهر سرپرست الهی امت ای عمه سرپرست الهی امت ای دختر موسی بن جعفر و پیشکش تو باد مهر و افزون بخشی خداوند! سلام می کنم به تو; و امید می ورزم که خدا ما و شما را در بهشت به هم بازشناساند و ما را در میانه شما برانگیزاند و در آن آبگیر که از آن پیام آورشماست، ما را بار دهد و به آن جام که از آن هموست، ما را بنوشاند همان که جام گردانش علی باشد، زاده ابوطالب و پیشکش همه شما باد، هر چه سلام خداوند است!

و نیاز خواه ام از خدا که شادمانی و گشایش را در میانه شما به ما بنمایاند و ماو شما را با نیایتان، محمد(ص)، یک جا گرد آورد و بهره آشنایی با شما را از مابازنستاند و همانا خدا، سرپرستی است توانا.

من به خدا نزدیکی می جویم با مهر ورزیدنم به شما و با کناره جستنم از دشمنان شما و با سرسپردنم به خداوند و به این شیوه بسی خرسندم بی آنکه ناباوری به خویش راه دهم و بزرگی بفروشم و به آنچه محمد ارمغان آورد، باور دارم و خشنودم.

 

بزرگ من، ای خدا! من، از این رهگذر، دیدار تو را می جویم و خرسندی ات را و سرای دیگر را.

ای فاطمه! در بهشت، شفیع من باش که نزد خدا برای شفاعت، جایگاهی ویژه داری.

خدایا! نیاخواه توام که زندگانی ام را به رستگاری پایان بخشی و این «حال خوش » را از من باز نستانی که جز با دست آویختن به خدای بلندپایه بزرگ هیچ نیرو و توانی نیست خدایا! ما را پاسخ فرما و نیاز ما بپذیر به بزرگواری وسرافرازی ات و به مهر و بنده نوازی ات! و سلام خدا بر محمد باد و بر همه خاندان اوسلامی سراسر مهر و آفرین! ای مهر ورزترین مهر ورزان!

 
 
منتشرشده در گزیده نثر
صفحه1 از2

مطالب تصادفی

 

پرتال جامع فرهنگی کوثرنامه،درحوزه فرهنگ عمومی فعالیت میکند .هدف این پایگاه، تأمین نیازمندیهای فرهنگ عمومی خانواده ایرانی است.

 کانال کوثرنامه در تلگرام کانال کوثرنامه در سروش کانال کوثرنامه در ایتا

اینستاگرام

آمـاربازدیـد

امروز84
دیروز702
ماه15311
مجموع1900894

افراد آنلاین

آنلاین

مجوزها

logo-samandehi
بالا